1 Ağustos 2009 Cumartesi

geç bir siesta saati...

Günün en sevdiğim saati. 30-45 dakikalık bir siesta beni yeni bir güne başlamış kadar şarj eder. Hatta öyle şarj eder ki, kendimi başka bir günde zannettiğim çok olmuştur.



Annem her gün yapar. Ben arada kaçamak yaparım. Ama bugün biri dalgalı, 3 duba turu yapınca yorgun düştüm haliyle. Şimdi elime bir kitap alıp, kitabı tam uyuyacakken pembe sehpama bırakmalıyım. Yoksa üstüne yatarım kitabımın. En değerli şeylerim kitaplarım. Yapmam öyle şey.

Vee Pinky uyur...


(fotoğraf, teyzemin gittiği yağlı boya kursunun sergisinde çektiğim bir güzel yağlıboya tablonu fotoğrafıdır..)

3 yorum:

  1. Muhteşem gözüküyor fotoğraf :)

    YanıtlaSil
  2. ahh canim, annem de bizi oyle bi alistirmis ki, nerede olursam olayim bi icim gecer ki 3 ile 4 arasi...

    ama baska gune gecme hissi yok mu, sanki yeni bi umut gibi, ama ben hissetmeyeli cok oldu, sen diyince hatirladim guzelligini

    YanıtlaSil
  3. -->teşekkürler SessizCrew...

    --> evet yeni bir umut Görkemcim. bir ara boş gününde dene canım sende :)

    YanıtlaSil

susma! konuş hadi anlat şeker insan :)