8 Ekim 2009 Perşembe

çabuk unutmuşum...

Annemin yokluğunda evde yalnız olduğum zamanları çabuk unutmuşum. Halbuki emekli olalı daha 1,5 sene geçti.



Annem ben 40 günlükken geri işine dönmek zorunda kalmış bir devlet memuru, şimdilerde özel sektör işçi emeklisi. Eskiden doğum izni, süt izni şimdikiler gibi çocuğu biraz büyütmeye izin vermiyormuş. Beni komşu anneannem büyüttü 2 yaşıma kadar. Sonrada 6 yaşına kadar kreşe gittim. 6-7 yaş arası evde yalnız kalmaya başladım. İlk gün hariç okula hep yalnız hazırlandım, gittim. 25 sene bayram, seyran, yılbaşı demeden çalıştı annem. Bayramların hep üçüncü, dördüncü günü tatili vardı. 27 sene çalıştı. Son iki senesini vardiya nöbetleri olmadan normal bir memur gibi sürdürdü. Devleti o kurtardı.

Emekli oluşu en çok beni sevindirdi. Senelerce gittiği nöbetlerin acısını çıkardık. Haftaiçleri de denize gidebiliyoruz artık. Alışverişlerimizi akşam işten çıktığı saate veya haftasonu kalabalıklarına sıkıştırmıyoruz hiç. Geniş geniş geziyoruz. Haftasonlarındaki insan kalabalığını reddediyoruz çoğu zaman.

Ama bugün annem okullu oldu. Yok yok kurslu oldu. Artık biryere bağlanmayı reddetmiş olsada, haftada bir gün resim kursuna gitmeye kadar verdi. Bugün ilk günü. Kurs bu saate kadar sürüyor. Bilmiyorum ben nasıl alışacağım yeniden. Benim bir yağlıboya tablomu yaparsa alışmaya çalışırım artık bu bir güne ;)

7 yorum:

  1. Pinky'cim hikayemiz ne kadar da benziyor. Aynı şekilde 40 günlükken işe dönüş, 3 yaşına kadar anne ve komşu anneyle o gün senin bu gün benim gezmem, akabinde 3 yaşla başlayan ve ilkokulla birlikte sona eren yuva hayatı!
    Neyse sen tablonu yaptır da neyse:)

    YanıtlaSil
  2. kaderdaşım benim. benim annem de hep nöbetteydi anneannem büyüttü bizi de.

    YanıtlaSil
  3. aaah ah kaderdaşlarım beniiim. Bağrıma basıyorum sizi bir anne şefkatiyle :)

    ellerim büyüdüü avuçlarında, birtek annem ols...

    YanıtlaSil
  4. caniim beniim, sen de annen de haketmissiniz sarilip ogle uykularina yatmayi :) hele resim kursu bambaska, harika bisey :)

    ben yuvaya bile gitmedim, bagris cagris yemek yer, kemiklerim birbirine gecmis her oglen uyurdum:) gunler boyle gecerdi bizim icin. simdi de sira benim annemde, baska biseyler yapmasi lazim, yalniz kaliyor ikinci kus da uctu ucacak, ayyy bi'taneler hepsi.-duygulandim mi ne-

    YanıtlaSil
  5. Evet haftada bir de olsa iyi oldu annem için. O öğrensin bana da öğretsin hatta :)

    seninki daha iyidir eminim. gerçek anaokulu :) ayy duygulanma canıım , az kaldı göreceksin anneciğini.

    YanıtlaSil
  6. Darısı benim annemin de başına ama o emekli olacak ben çılgınlar gibi çalışmaya başlayacağım büyük ihtimalle :(

    YanıtlaSil
  7. amin Sister darısı başınıza. olsun artık haftasonları beraber olursunuz sizde :)

    YanıtlaSil

susma! konuş hadi anlat şeker insan :)