23 Mayıs 2010 Pazar

hep saklandım ben kendi dünyama...


Ne çeşit bir kaçış bilmiyorum ama kaçıyorum bir hafta gibi bir süre. Belki sınav stresi, belki kendimi kendime bırakma isteği, emin değilim. Yine geldi heyheyler işte. İki dakika önce bilgisayarı hayatımdan çıkartmayı bile istedim. Şimdilik en azından açmayayım bilgisayarı bir hafta.

Bir de duygusala bağladım ki hiç sormayın. Halbuki sevmem duygularımın görünmesini. Siz deyin sınav stresi, ben diyeyim yengeç yükselenli ikizler kişisi. Böyleyken böyle.

Mutlu kalın blogcanlarım....

Görüşürüz **

Hep sevgiyle hatırlanan not:


Görkemciğimin güzel enerjileri ve dualarının da sayesinde güzel geçen ilk sınavlarımdan güzel notlar almıştım. O enerjilerinin hep üzerimde olduğunu hissediyorum.

Pofişimin desteğini de unutmamayı bir borç bilirim. Moralimin bozuk olduğu, panik olduğum ilk çalışma anlarında bana çok çok güzel moraller vermiştir. Umarım Pofişiminde sınavları süpper geçer.

Yıldızcanım ve Damlacanımla da güzel yazışmalarım oldu, güzel güzel enerjiler yolladılar bana.

Burada da çok güzel yorumlar aldım.. Herşey beni daha da teşvik etti çalışmaya. İnsanın destek veren, güzel arkadaşlarının olması harika bir şey.

Öperim hepinizii :)

6 yorum:

  1. Senin de heyheylerin gelmiş.
    Benimkilerde bende...

    YanıtlaSil
  2. İyi geçecek sınavların Pinky'cim, endişe etme, enseyi karartma lütfen.
    öperim kocaman

    YanıtlaSil
  3. ben işlerden fırsat bulup gelene kadar, sen kaçmışsın :(

    YanıtlaSil
  4. Aynen devam bebek her zaman sen inan gerisi boş bebem

    YanıtlaSil
  5. --> giderler gelirler. ama hep gitsinler heyheyler Denizcim :)

    --> tamam Kutucum karartmıyorum. şimdi daha relaxım :)

    --> işte geldim burdayım Tibetin güzel annesiii :)

    --> inanıyorum Edicim, iyi şeyleri çağırıyorum :)

    --> oldu da geçti maşallah Damlocanım :)

    YanıtlaSil

susma! konuş hadi anlat şeker insan :)