29 Mart 2011 Salı

günlerim aynı, geceler aynı. sarı saçlım adresimsin sen!..

Kafasına takmış kamerayı, park senin deniz benim geziyor adam. Pardon uçuyor.



Çok güzel görünüyor olmalı manzara. Benim sadece o adamın başındaki kamera görüntülerini izleyip mest olacağım türden.

Uçmak kuşların işi. Ben kuş muyum canım?

Bilmem. Sevgilim gelince belki kuş olabilirim, cesaretim gelebilir (^-^*)

Yazın O parasailingi istemişti, ben "olmaz" demiştim. Şimdi bir daha düşünebilirim.

4 yorum:

  1. cesaret gelince yapmalı eskiden hep cesaretim vardı şimdi yok:(

    sen de yap bence;)

    YanıtlaSil
  2. ben fethiyeye gidene kadar bu heyecanla yanıp tutuştum, oraya adımımı attığım an vazgeçtim. kuşlara kalsın uçmak.

    YanıtlaSil
  3. --> aynı şıpsevdi yazısı bu Sibelcim :))

    --> inşallah gelir cesaretim Kelebeğim. şimdi geldi ama o zaman ne olacak bakalım :)

    --> böyle yamaç paraşütü değil de(ondan hala korkarım), sürat motorunun arkasından olandan yani parasailingden bi derece daha az korkarım sanırım. gerçi yükseklik korkum var benim her halükârda Damnoşkam. bakalım, bakalım :)

    YanıtlaSil

susma! konuş hadi anlat şeker insan :)