2 Mayıs 2011 Pazartesi

Kaleiçi'ni gezmece...

Bugün güneşi gördük, annemle yürüyüşe çıktık.

Kaleiçi'ni Cumhuriyet Meydanı'ndan girip Atatürk Caddesi'ne çıkan en kestirme yoldan gezdik. En sevdiğimiz güzergah.






Ama önce bu kedicikler gibi birazcık oturup güneşi hissettik kemiklerimizde.


Resim yazısı ekle
Saat 16:20.


Güneş batıya doğru ilerlerken kuşlar tepede.


Sokaklar boştu galiba, şimdi farkettim.








Kuzuların sessizliği :)



Çini tabakların hastasıyım.



Tabi ipek halıların da.



Gezdim, gördüm, oldum renga rengarenk.






Yürüyün Seferoğulları! Az kaldı, bitiyor ;)


Annem kapıyı çaldı, sonra beraber kaçtık :)

Tam bu evin fotoğrafını çekerken otlar kıpırdamaya başladı, viyk viyk diye sesler geliyor. Eyvah! dedim. Fare mi, yılan mı kimbilir ne var burada?


Önce kediyi gördüm sonra ağzında bir karaltı. Viyk viyk sesleri hala geliyor. dırıdıdınnn dırıdıdınnn...

Yakınlaşınca anladım ki meğer yavrusunu başka yere taşıyormuş hanım abla :) Oh!



Eve geri dönelim. Kaleiçi'nden ev almak isteyen olur belki diye çekeyim dedim :P









Ve geldik yolumuzun sonuna. Başka bir Kaleiçi seferimizde görüşürüz blogcanlarım.

3 yorum:

  1. fare sandım yeminlen. anneye söler misin abdurrahmanı da gezdirir mi :D

    YanıtlaSil
  2. Ama evler ne süpermiş yahuu orada olasım geldi hiç demedin biz de gelirdik bak :)))))

    YanıtlaSil
  3. --> oo abdurrahmanı seve seve gezdirir Damnoşkam :))

    --> karşıllıklı evlerimiz olsa da orada otursak Klebeğim. şu yıkık dökük evi alıp pembe bir cumbalı mı yaptırsak ne yapsak :) bir dahakine derim uçar gelirsiniz beraber gezeriz :))

    YanıtlaSil

susma! konuş hadi anlat şeker insan :)