27 Ağustos 2014 Çarşamba

kb ihm ıjtfc jhgbfglc

Başlığı ben yazmadım miki yazdı :)

Hadi oğlum yazalım mı dedim, oğğv dedi, Sonra ellerimiz klavyeye değdi işte.

Biz artık oğlumla baş başayız bütün gün. Beraber uyuyor beraber uyanıyoruz. Uyandığı zaman gülücükler saçmaya beni mest etmeye başladı tontişim. Uyanıkken hamileyken içinden çıkmadığım küçük odamıza gidiyoruz, bi onun ninnisini dinliyoruz youtube'dan bi benim şarkılarımı. Bazı şarkılara gözlerini kocaman açıp tepki veriyor. Dün Losing My Religion çalarken kafasını bile salladı sanki :p Buzuki Orhan'ın kolik albümünden uyku şarkısında uyuyakaldı bir kere, sonra bir daha uyumadı, galiba tamamen tesadüftü :)




Hamilelik fotoğraflarıma bakınca o günler sanki yıllar öncesiymiş gibi geliyor halbuki bugün 36 günlük olduk. Günler çabuk geçiyor, oğluş hızla büyüyor, kilo alıyor, boyu uzuyor, arada beni şaşırtıyor.

Anneciğim artık evine döndü biraz buruldum tabi, çok alışmıştım ama kendimi toplamam ve kendimize yetmem lazımdı. Bir de biten pilimin yeniden dolması durumum var ki huzuru hissetme sebeplerimden biri de o. Evime ve çocuğuma yetebiliyorum ya, yemek ve temizliğimi yapabiliyorum ya tamamdır.

Bugün baş başa kalışımızın 3. günü ve her şey yolunda merkez ;)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

susma! konuş hadi anlat şeker insan :)