19 Eylül 2014 Cuma

2. ay biterken...

Sevgili Blog,

Bir haftadır süren çığlıklı gülme çalışmalarımı bugün biraz hızlandırayım dedim, art arda daha sesli çığlıklar atınca annem biraz şaşırdı. Baktım hemen fotoğraflarımı filan çekmeye başladı, tam video çekecekken bıraktım çığlık atmayı. O elinden düşürmediği alet de pek havalı, ah bir elime geçirebilseydim...

Arada konuşuyorum, aggu, abbu, gali, gagaugı filan diyorum ama nedense bana gülüyorlar. Onlar konuşuyor ben konuşuyorum muhabbet çok anlamsız bir yere doğru gidiyor. Anlamıyor bunlar beni yaa...

Annem gazımı çıkartırken ben de onun sırtına vuruyorum. Buna da şaşırıyorlar, ne var ki bunda?

Günün en sevdiğim zamanları emerken annemle karşılıklı bakışmak, gülüşmek, göz kırpmak. Annem de çok seviyor biliyorum. En sevmediğim zamanlar ise karnım ağrıyarak uyandığım zamanlar. Çıkgazçıkgazçıkgaz diye bi oyun bulmuş çok komik. Ben sonunda pırt yapınca annem bi mutlu oluyor bi mutlu oluyor, onun bu haline çok gülüyorum ^_^

Yarın ikinci ay kontrolüm varmış, umarım bu sefer bir yerimi kesip biçmezler. 

Sevgilerle Çınar


1 yorum:

  1. ahh kuzularin kuzusu, mavi kuzusu. bi cekebilsem senin kokunu icime...

    YanıtlaSil

susma! konuş hadi anlat şeker insan :)