My Pink Candy Floss

Heey, napıyorsun arkidişim?..

2012-02-12T20:41:00.000+02:00

Nasılsın, iyi misin?

Ben de iyiyim işte.

Bu ara bol bol kar gördüm, hem de derya deniz,

Sevgilimi gördüm tatlı tatlı en tatlı,

Havaalanında sis dolayısıyla uzun bir süre kalakaldım falan filan,

Evime, aileme kavuştum, uyudum dinlendim güzel güzel...

Şimdi iyiyim işte, avuçlarım kaşınıyor yeni bir şeyler yapmak için aranıyorum. Hobi sevgisi böyle bir şey.

Bambi'nin arkadaşı tavşan Thumper bu dişlek arkidiş ve benim yakamı süslüyor.

Thumper ararken bu çıktı karşıma ama daha çok Bugs Bunny'e benziyor.

Onun gibi dişlek, onun gibi tombul yanak.

hakkımda 7 şey...

2012-01-25T21:28:00.002+02:00

Yıldızım Kelebeğim beni uzun zaman önce mimlemişti. Ben tabi bir süre düşündüm ve nihayet düşünmelerimin sonuna geldim. Buyrunuz efendim...

1) Bazen rüya aleminde gibi hareket ederim. Her zaman değil tabi ya mutluluktan ya da telaştan böyle olurum. Bazen güldürmek için bilinçli yaptığım saftiriklikler de olur, bana "sus Aysu" desinler isterim :)

2) Sokakta kuşlarla, kedilerle, köpeklerle konuşurum, mutlaka hal hatır ederim.

3) Yeni bir huy edindim, sesli düşünüyorum. Kötü şeyler söylemiyorum ama kendime sesli komutlar vermemeliyim bence "hadi gidelim Pinky" gibi, garip duruyor :)

4) İmaları, laf çarpmaları hiç anlamam. Anlarsam da aylar sonra falan aklıma gelir de düşünürsem beelki anlarım. {jeton köşeli biraz}

5) Alışveriş poşetlerini her seferinde düzgünce katlarım. Yediğim abur cuburun ambalajlarını düzgünce açar, sonra işim bitince ip gibi uzun uzun katlar bir de düğüm atarım. Çocukken bunu ilk yaptığımda çöpte buruşturulup atılanlara göre daha az yer kaplasın diye yapmıştım, aman ne büyük bir çözümmüş, çocuk aklı işte :) Ama hala vazgeçemiyorum bu alışkanlıktan.

6) Tabaktaki cipslerin, çerezlerin ve bisküvilerin hep kırılmış, diğerlerine göre şekli bozulmuş olanlarını yerim. Sonradan farkettim sanırım düzgün olanlarının tabakta düzgün düzgün durması beni mutlu ediyor. Nizam takıntım var galiba. Sokakta da çizgilere basmadan yürümeye çalışırım, nereden bildiniz?

7) Küçükken biraz saftiriktim. 1. maddeye göre hala devam ediyor ama neyse... Efendim bir gün ben yine küçükken Arena programının reklamını izlerken "kemerlerinizi sıkı bağlayın, inanamayacaksınız..." sözünü duyunca, üst komşumuzun kızını da balkonda görünce seslenmiştim "Ayşee Arena'yı izlerken kemerini sıkı bağla diye" , kız da beni dinlemiş, kemerini bağlayıp programı izlemiş :) Ben mi? İzlemeden uyumuşum. Ertesi gün kız bana "Kemerimi sonuna kadar sıktım, izledim ama hiçbir şey olmadı Pinky" dedi. :)) Sonradan anladık ki mecaz anlam diye birşey varmış.

Böyle bir Pinky'yim işte ben.

ciciler, biciler, pisiler...

2012-01-10T11:56:00.001+02:00

Google aramalarında biri beni "yeni oysho pijamalarım" diye arayıp bulunca bari yenileri paylaşayım dedim. Bu sezonki şekerler bunlar; biri pisili, biri Hello Kitty'li, yani ikisi de pisipisili. Gittiğim gün şansıma indirime girdiği gündü, henüz her şey derli topluydu, her şey kavanozların üzerinde yazdığı gibi "ilk açan siz olun" tadındaydı :)

Ama mesela aynı şeyi Massimo Dutti için söyleyemeyeceğim. Her şey yerlerdeydi, kocaman giysi dağları vardı, tam bir pazar yeriydi. Arkama bakmadan kaçtım desem yeridir.

İndirim çılgınlığı başladığına ve indirimin ilk günü hengamesini de atlattığımıza göre avmlere haftasonu gitmek yasak olsun bize.

havadan sudan...

2012-01-09T21:22:00.002+02:00

Bu hafta sonu kuzenimin hayırlı bir işi için Isparta yollarına düştük. Gündüz giderken yağmurla fırtınayla gittik, gece dönerken karla geldik. Gideceğimiz yere yaklaşırken gece buralara kar yağabileceğinin mesajını almış olmalıydık ama dağlardaki kara, manzaranın güzelliğine bakıp anlayamamışız.

Dönüşte tüm yol karlı değildi, iki yerde kara yakalandık. Ama ne kar, lapa lapa, hipnotize edici, tek bir noktadan çıkar gibi. Yoksa kar hep öyle mi yağar, bilemedim ben kar fakiri :) İşte böyle bir sevinçle, mutlulukla, şaşkınlıkla ve pür dikkat bir şekilde evimizin yolunu bulduk.

Aslında bu gittiğimiz yere baharda kiraz ağaçları çiçek açmışken veya yazın kirazlar toplanırken de gitmek lazım. Burada toplanan kirazlar hep dışarıya ihraç ediliyor, iyi kalite, kocaman kocaman, tatlı, sulu, hmmm...

pembe yıllar...

2011-12-31T22:37:00.007+02:00

"Bu sene yeni yıla pembe girmeye karar verdim" dedim,

"Sen hep pembesin Pinkishko" dedi.

Ama ben yeni yıla hep kırmızı yılbaşı kazağımla, geyik boynuzu tacımla girerdim.

Bu sene uçuk pembe kazağımla ve tavşan tacımla girmeye karar verdim, toz pembe bir yıl olsun diye.

Ben bunu neden daha önce düşünemedim :)

{Bu arada yanaklarıma bir ağrı girdi, hayırdır inşallah... Senenin son problemi olsun.}

Sizin de yeni yılınız toz pembe olsun, kalbinizden geçen her güzellik sizi bulsun.

İşiniz gücünüz hep rast gitsin,

Şeridiniz hep açık, şansınız bol olsun.

{hihihihihiii ay çok güldüm. Yanağımın ağrısının sebebini annem buldu, problem meğer tavşan tacıymış, kafamı sıkıştırmış. Tavşan olmak zormuş arkidişler :) Neyse şimdi çıkarayım da, 12'ye 5 kala tekrar takarım}

Yanaklarınıza ve karnınıza ağrılar girsin ama gülmekten :)

Huzurunuz, keyfiniz ve en önemlisi sağlığınız sonsuz olsun.

Mutlu, mutlu ve çooook mutlu bir yıl dilerim hepinize.

Yeni yılınız kutlu olsun!

Kocaman sevgilerimle...

♥♥♥

pazar kıpırdaşması bununla olsun...

2011-12-25T15:09:00.000+02:00

Hadi bakalım oturmaya mı geldik. Hem izleyelim hem de biraz kültür fizik hareketleri yapalım.

Sonra şunu da mutlaka izleyelim, çok hoş olmuş.

Güzel pazarlaar...

yeni yıla bir hafta kala...

2011-12-24T12:59:00.000+02:00

Yağmur geldi,

soğuk rüzgarlar geldi,

sıcak çaylar geldi,

Kutup ayıları ziyarete geldi.

Noel Baba da bacadan girerse tam olacak.

Gelirken güzellikler getirsin, hayallerimizi getirsin, sağlık getirsin, mutluluk getirsin.

Olmadı ben gider Demre'den alırım.

Grönland, kuzey kutbu hikaye... Antalyalıdır, hemşehrimizdir tonton Noel Baba ;)

♫♪♫♪♫

kuş diyor başka bir şey demiyor...

2011-12-15T20:57:00.002+02:00

Kuşları çok seviyorum, kuşlu bir şey gördüğümde dayanamıyorum.

Bu cüzdanın kumaşını Haziran ayında Pofişimle birlikte Ankara'da gezerken almıştım (^_^*) Kumaş görünce aklıma ilk önce cüzdan dikmek geldiğinden bunu da bir cüzdana dönüştürdüm yine ellerimle. {Bi makine alamadık}

İç astarını sarı kalplerden yaptım. Bu sefer evi aradım taradım elyaf buldum, daha kabarık oldu.

Bakışa bak bakışa...

Küçüklüğümden beri evimiz hiç kuşsuz olmadı, muhabbet, güvercin ve saka besledim. Ve yeri gelmişken buradan bana kuş almak isteyen şanslı kişiye hayalimdeki kuşları söyleyeyim :)

Hayalimdeki ilk kuş Gouldian Finch (Gökkuşağı İspinozu). Seneler önce bir alışveriş merkezinin bahar şenliğinde gördüğümde vurulmuştum bu kuşa. Filmlerdeki gibi seneler sonra yine karşılaşınca adını, öğrendim.

Sonra bir Black-capped Chickadee (Karakafalı baştankara) 'ye de hayır demem, bağrıma basarım. ihihihii....

Bir de seyretmekten çok keyif aldığım son derece girişken Ankara güvercinleri var ;)

Cik cik cik cik....

durum raporu...

2011-12-14T13:39:00.000+02:00

♥ Uykucu Pinky artık erkenden kalkıyor, öğrenciliğe tam gaz devam...

Geçen sabah güneşli bir güne uyandığımda karşıdaki binaların arasında deresinde bir dağ gözüme çarptı. Gece yağmur yağmıştı, sabah yağmurdan geriye bulutlar, kar ve güzel bir manzara kalmış. Saklıkent'e biraz kar birikmiş, haftasonu ailecek bir gezi düşünüyoruz. 9 sene oldu Saklıkent'e çıkmayalı, kara basmayalı, kar topu oynamayalı.

♥ Narin Pinky yine hasta, olumlamalara tam gaz devam...

İşte kışı bu yüzden daha az seviyorum. Soğuk hava ağzımdan, burnumdan, kulağımdan girince, bir de bol öğrencili, aksırıklı tıksırıklı sınıflarda nefes alıp verince hemen şifayı kapıveriyorum. Sesim öksürmekten gitti, artık borazan kıvamında. Göğsüm ağrıyor, karın kaslarım ağrıyor, hep öksürmekten. Dinleniyorum, geçecek...

günlerden bir gün seçtim...

2011-12-11T12:04:00.005+02:00

Geçen Ramazan bayramıydı.

O bunaltıcı sıcaklardan sonra bayram sabahı yağmur bize serinletici sürpriz yapmıştı.

Kahvaltı ve bayramlaşmadan sonra deniz kenarına gitmiştik sevgiliyle yanımıza annemin bayram tatlısı kalburabastıyı da alıp.

Bayram sabahıydı ama tatilciler denizdeydi.

Pepsi sevmem, artık zaten kolanın kendisini sevmem. İçmeyeli uzun zaman oldu, tadını unuttum.

Garson buzlu çayımın yanında bu bardağı getirince, işin içine bayram da karışınca çocukluğuma gitmiştim, taa Ptt kampına, Lara'ya.

O an kolanın tadını da hatırladım birden. Cam şişede kola daha güzeldi diye düşündüm.

Denize girenlere baktık, bayram telefonlarını açtık. Sonra kalktık Düden'e gittik. Böyle sulu bir gündü...

Fotoğrafı görünce o güne gittim.

Yaz çabuk gelsin.

Mutlu bir pazar olsun blogcanlarım...

yeni yıl coşkusundaki ilk durumları öğrenmek için Pinky'e bağlanıyoruz...

2011-12-05T16:18:00.001+02:00

Aralık ayına güzel bir giriş yaptık.

İçimiz gerek havadan, gerekse değişen ambiyanstan ısınmış durumda.

Bizim haneye her şeyin ginger kokulusu, tarçın kokulusu geldi.

Ortalığı ve kendimizi mis gibi kokuttuk.

Tarçınlı sütümüz ve kurabiyelerimiz de midemizde.

Yani her şey yolunda merkez,

bekliyoruz.

♥

annemin dolabından 2 ...

2011-11-24T15:08:00.000+02:00

Geçen sene annemin dolabını keşfe çıktığımda hatırlarsanız ceketine el koymuştum.

Bu seneyse annemin dolabından iki parçaya el koydum.

Aslında bu ilk çantaya tam olarak el koydum da denemez çünkü tamamen bana vermiş değil, erken kalkan çantayı kapıyor :)

Lacivert, deri, çok bölmeli, çok kullanışlı bir çanta bu, çok sevdim. ♥

İkinci el koyduğum çantaysa aslında eskiden benim olan bir çanta, hatta ilk çantam. Üstündeki kalbinden, renginden dolayı çok severek kullanmıştım bir zamanlar. Sonra nedense ben bu çantayı anneme vermiştim. Seneler sonra baktım annem kullanıyor kıymete bindi, geri aldım :) İyi ki benim ergen aklıma uyup atmamış güzel çantamı canım annem ♥

Bir lacivert aşkıdır gidiyor. Bir de güzel bir lacivert ayakkabı bulursam tamamdır. Ayakkabının az topuklu oxford olması tercih sebebidir. Görürseniz bana bi çıtlatıverin olur mu?

önüm arkam sağım solum serçe...

2011-11-20T21:51:00.002+02:00

Minik serçe;
Ne tatlı, ne tontiş bir kuşsun sen bebişim.

Minik gagalarınızdan öperim.

ruhun şad olsun Atam...

2011-11-10T16:26:00.000+02:00

Sonsuz bir özlemle, minnetle, saygıyla, sevgiyle anıyoruz Sen'i.

Huzur içinde uyu.

İzindeyiz...

bugün bayram...

2011-11-06T10:51:00.000+02:00

Minik Pinky Minky, dişlerini fareler kemirdiği için bu fotoğrafta sırıtamamış Pinky Minky bayramınızı kutlar, sevdiklerinizle beraber mutlu bir bayram diler. Büyüklerinin ellerinden, küçüklerinin gözlerinden öper, harçlıklarını bekler :p

♫♪♫♪♫

yeni kitabım çıktı...

2011-11-03T23:27:00.005+02:00

Yine ne çok yalnız bıraktım seni blogcuğum, kusura bakma. Çok oturamadım günlerdir bilgisayarın başına. Oturduğum zamansa iki tivit, iki mail atıyordum, diğer blogları okuyordum ve çıkıyordum.

Bir kpss yoluna baş koydum şimdi. Motivasyonumu en yüksek noktada tutup haftaya kursa başlayacağım. Hayırlısı olsun.

Daha olumlu bir insan olmaya karar verdim. Güzel düşündüm, hayal ettim ve aynen olduğunu gördüm.

Kendi kendimi hasta etmemeye karar verdim. Arada unuttum, sonra hatırladım, yine unuttum ve yine hatırladım. Ben iyiyim gerçekten dedim hep kendime.

Daha çok şükretmeye başladım. Daha mutlu uyanmaya başladım.

Daha yukarı bakmaya başladım ve güneşle daha çok gözgöze gelmeye başladım.

Daha çok şarkı söyledim.

Daha önce, çook önce bir kitap yazdım, boynuma astım. Sana da daha şimdi gösterebildim. Böyle de hızlı bir insanım :)

İşte böyle cicim. Senden ne haber?

...

2011-10-20T13:51:00.004+03:00

Dün sabahtan beri bir acı var göğsümde ve çok üzüntülüyüm. Siz de öylesiniz biliyorum. Peki o aileler ne yapıyor?
Kınamak, lanetlemek yetmiyor, hiçbir zaman da yetmedi.
Yaz yaz yaz, sil sil sil... Hiçbir kelime anlatmıyor hislerimi. Ve elimden hiçbir şey gelmiyor. Elinden bir şey gelenler keşke yapacaklarını yapsalar, uyguladıkları işe yaramaz politikaları değiştirseler.
Ve bizi de uyutmasalar, gerçeklerin üstünü örtmeye çalışmasalar.

festival filmlerine devam...

2011-10-14T21:45:00.007+03:00

Festival içinde gittiğimiz 3. film Can.

Can. aah Can! Filmin Yönetmeni, Senaristi, Yapımcısı Raşit Çelikezer'in de yöneltilen soruyu onayladığı gibi tam bir yeşilçam senaryosu. Bulmaca gibi bir kurgusu var, flashbackler oldukça yoğun. O bulmacayı çözünce, parçaları birleştirince bir hııı diyor insan ve daha çok filmin içine giriyor.

Yönetmen-Senarist-Yapımcı: Raşit Çelikezer Oyuncular: Yusuf Berkan Demirbağ

Serdar Orçin

Serhat Nalbantoğlu

Selen Uçer, Erkan Avcı

Biribirini severek kaçıp İstanbul'a gelerek evlenmiş olan Ayşe ve Cemal bir süre sonra çocuk sahibi olmak isterler ama normal yollardan çocuk sahibi olamazlar ve başka yollara başvururlar. Ama seçtikleri bu yol onlara istedikleri mutluluğu getirmez. Bilmem, belki de bazılarına getirir.

Dün Nar ve Zenne'nin günüydü ve en güzel gün dündü. Her iki filmi de çok beğendik ve zaten festivalde en çok adı geçen fiilmler bu ikisi.

Önce Nar'ı izledik. Ümit Ünal'ın gösterileceği gece heyecandan uyuyamadığı film Nar. Uyuyamadığı kadar var, ben de böyle bir film çeksem uyuyamam. Film psikolojik gerilim türünde ve tek bir mekanda geçiyor. Psikolojik gerilim dedim ama yer yer gerilimi oldukça yumuşatan bir mizahı da var. Film de bir kadının kendi adaletini araması anlatılıyor. Ve bu kadın adaletini ararken başka bir kadının gerçekleri görmesini sağlıyor. Gerçekler yüzüne çarpıldığında ise büyük sandığı küçük dünyasında sevdiği insanın başka bir yönünü görüyor ve onun vicdanını sorguluyor. Ve narın kabuğu çatlıyor.

"Hepimiz nar taneleri gibi birbirinden ayrıyız: Hem çok benzeriz, hem de çok farklıyız. Ama açılmamış bir bütün nar gibiyiz aynı zamanda." diyor Ümit Ünal filmin adının neden Nar olduğunu tanımlarken.

Yönetmen ve Senarist: Ümit Ünal Oyuncular: Serra Yılmaz, İdil Fırat, İrem Altuğ, Erdem Akakçe

Oyuncular gerçekten çok başarılıydı, özellikle Serra Yılmaz ve Erdem Akakçe. Serra Yılmaz yurtdışında tiyatro oyunu olduğu için gelememiş.

Ve son olarak Zenne'yi izledik. Zenne belgesel yapılacakken film olmuş ve The Independent'ın “Türkiye'nin ilk gay namus cinayeti” olarak haber yaptığı; eşcinsel olduğu için babası tarafından öldürülen Ahmet Yıldız'ın hayatından esinlenilerek yazılmış bir film. Ahmet Yıldız aynı zamanda yönetmenlerin arkadaşı. Filmde sadece tek bir karakterin hayatı anlatılmıyor. Birbirine benzemeyen bir üçlünün dostluğu anlatılıyor.

"Dürürstlük bazen öldürür." diyorlar, çok doğru.

Galada öyle güzel bir tepki aldı ve kabul gördü ki bu film; film ve jenerik bitip ışıklar açılıncaya kadar ve daha sonrasında ayakta alkışlandı. Ekip çok memnun, seyirci etkilenmiş bir şekilde söyleşi alanına geçti.

Yönetmenler: M. Caner Alper, Mehmet Binay

Oyuncular: Giovanni Arvaneh, Kerem Can,

Rüçhan Çalışkur, Erkan Avcı, Tilbe Saran

Ünal Silver, Tolga Tekin

İşte böyle güzel bir haftanın ve festivalin sonuna geldik. Ve şu anda ödül töreni devam ediyor. Hadi bakalım hak eden kazansın. Siyad üyeleri tahminlerini yapmış ama bakalım jüri neye karar vermiş.

festival filmleri...

2011-10-10T23:20:00.030+03:00

İki gündür yağış ve fırtınaya aldırmadan katılıyoruz festivale. Ve iki gündür akşama kadar sakin olab hava akşam olunca coşuyor. İzlediğimiz iki film de akşamdı ve filmlerden her çıkışımızda söyleşilere geçerken sağanak yağmura yakalandık. Aman şeker değiliz ya canım nolcak, rüzgardan uçmadığımız sürece problem yok :)

Dünkü programımızda Hangi Film vardı. Kaç gündür diyaloglarımda bu filmin adı soruya soruyla karşılık vermek gibi algılandığı için burada da tekrar edeyim, filmin adı "Hangi Film".

Konservatuarda tiyatro bölümünde okuyan 4 arkadaşın kendi aralarında oynadıkları oyunun adı Hangi Film. Biri replikleri söylüyor, diğerleri hangi film olduğunu tahmin ediyor. Ama gariptir film tamamen bu konu üzerine de değil. Ben tamamen başka bir şey hayal etmiştim, filmlerden kesitler oynayacaklar zannetmiştim. Film bu 4 arkadaşın finallerden önce kafa dağıtmak için gittikleri arkadaşlarının evinde dönülmez yollara sapmaları ve içinde bulundukları durumdan sıyrılmaya çalışmarını anlatıyor. İzleyiciden en fazla eleştriyi çok fazla küfürlü olduğu için aldı sanırım, duyduğum çoğu tepki bunun üzerineydi. Ama yani şimdi çoğu erkek kendi aralarında noktalama işareti yerine küfür kullanmıyor mu. Tamam oldukça fazla kullanılmış ve ona odaklanınca konudan uzaklaşılabiliyor ama ilk defa duyuyormuş gibi tepki vermeye de gerek yok. Neyse konumuz bu değil, film. Filmde karakterlerin geçmişten gelen psikolojik travmaları, şiddete eğilimleri ve madde kullanımı gibi konulara değinmişlerdi. Ama filmin açık bir mesajı yok bence. Kendileri de keskin bir biçimde şu iyidir bu kötüdür demediler zaten. Ayrıca bu film yönetmenin ilk uzun metrajlı filmi.

Tüm gala filmlerinden sonra oyuncularla söyleşiler oluyor. Festivalin filmlerden sonra en sevdiğim kısmıdır bu bölüm. Fakat bu filmden sonra söyleşi için kurulan yerin fırtınadan biraz sallanmasından dolayı biraz tedirgin oldum ve erken ayrıldık.

Yönetmen : Egemen Sancak

Oyuncular : Ceylan Dizdar, Tuğçe Tanıl, Emre Ozan, Yusuf Sınav, Egemen Sancak, Hakan Duran, Hamdi Alp, Ercan Tulunay.

Bugünse festivalde en çok merak ettiğim film olan Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm filminin galasındaydık. Erdal Beşikcioğlu'nu severim, bence çok iyi bir oyuncu. Geçen sene dizi tanıtımlarında onu ve Ankara'yı görünce daha dizi başlamadan izlemeliyim demiştim ve hislerim beni yanıltmamıştı, dizi çok güzeldi. Dizisi gibi filmi de çok güzeldi. Oyunculuklarıyla, kurgusuyla, senaryosuyla çok iyi, keyifli bir filmdi ve hatta çok güldük, çok eğlenceliydi. Tabi oyuncularla beraber izlemek de ayrı bir keyifti.

Filmin senaristi Emrah Serbes'in Son Hafriyat adlı kendi romanından yola çıkılarak yazdığı filmde kahramanımız Behzat Ç. Ankara'nın çeşitli parklarına canlı canlı gömülen cesetlerin faili Red Kit'in peşine düşerken, bu zincirleme olayların arkasındaki gerçeklerden yola çıkarak cinayetleri engellemeye çalışıyor. Aynı zamanda bu olaylar Behzat Ç.'nin kendi iç yolculuğuna çıkmasına da neden oluyor.

Bunlar da şöyleşiden bir kaç görüntü.

Yönetmen: Serdar Akar Oyuncular: Erdal Beşikcioğlu

Canan Ergüder, Tardu Flordun, Tolga Tekin

Hakan Boyav, Fatih Artman, Berke Üzrek

Berkan Şal, Hakan Hatipoğlu, İnanç Konukçu, Cansu Dere

Ve fotoğrafını çekemediğim Seda Bakan, galada olmayan diğer oyuncular Hazal Kaya, Ayda Aksel, Rıza Kocaoğlu, Ege Aydan, Nihat İleri, Eray Eserol, Ali İpin, Zühtü Erkan, Nuri Gökaşan, Serhat Nalbantoğlu, İlhan Kantarcı.

Oyuncuların hepsi çok iyiydi. Biz beğendik bu filmi, tüm ekibi tebrik ediyorum.

Her sene takip ederim ama ilk defa üşenmeyip festival hakknda bir yazı yazıyorum. Genelde film ve kitap anlatmayı pek sevmem herşeyi anlatmaktan korktuğum için. Ağzımdan filmlerin sonunu kaçırmadığımı düşünerek bu günlük bu kadar diyorum ^^ Diğer filmlerde görüşürüz.

Ve film hakkında sonradan aklıma gelen küçük bir uyarı: Film 28 Ekimde vizyona girecekmiş. Giderseniz lütfen jenerik akarken kalkıp gitmeyin, sonuna kadar bekleyin. Filmin içinde gösterilmeyen bir detayı görebilirsiniz ;)

çok nostaljik bir pazar...

2011-10-09T22:11:00.006+03:00

Hani nerede bakiim Parliament Sinema Kulübü izleyicileri?

Siz de duyunca gidiyor musunuz eskilere. Ben battaniye altındaymış hissine kapılıyorum. İzlediğim filmleri pek hatırlamasam da başlarkenki jenerik müziğini hep duyardım, sonra da uyuyakalırdım herhalde. Sadece 5-6 yaşlarındayken Geleceğe Dönüş serisini izlediğimi hatırlıyorum. İzlediğim ilk bilinkurguydu ve hayretler içinde kalmış olacağım ki izlediğim an bile aklımda. Çok sevmiştim, hala çok severim.

Nereden nereye atladım. Ne diyordum müziği duyunca giderim o banyolu, pembe yanaklı pazar akşamlarına, Karla Bonoff'un sesi kulaklarımda :) Aslında şarkı bir Linda Ronstadt ve Aaron Neville düetiymiş ama jenerik müziğini Karla Bonoff seslendirmiş. Daha önce yine içimde bir parliament pazar gecesi sineması nostaljisi depreşince şarkıyı bulup indirmiştim ve iki şarkıcının sesini ayırt edememiştim, yeni öğrendim.

Bir de bu jenerikten bana yadigar parlament mavisi rengi var ki bu rengi ne zaman zihnimde canlandırmaya kalksam jenerikteki ışıltılı New York manzarasının rengi gelir aklıma, hıı o renkti derim.

Lakin burada bu gece gökyüzü hiç de parlament mavisi değil, bulanık acayip bir renk. Yağmurla beraber fırtına var ve çok korkutuyor beni bu sesler. En iyisi müziği açıp duymamak.

İyi geceler pazar gecesi sinemacıları ^^

portakal...

2011-10-05T13:28:00.000+03:00

Portakallar çıktı mis gibi kokulu, yeşil yeşil ama tatlı...

Portakal zamanı geldi festival olanından...

Biletler alındı yine merak edilenlere.

Sağ alt köşede bilet fiyatı 1TL yazıyor yanlış görmüyorsunuz, biletler bayanlara 1TL. Çünkü bu sene Altın Portakal'a kadın eli değdi, tüm jüriler kadınlardan oluşuyor.

kırptırdım...

2011-10-04T22:12:00.006+03:00

Ara ara kıvırcık saçlarımı gördünüz ama onları hiç düz görmemiştiniz değil mi? Yoksa ben mi hatırlamıyorum. Ama yok görmediniz. Ben de senede en fazla iki kere görüyorum zaten. Sanki saçımı düzleştirince bir daha lülelerim geri gelmeyecek hissine kapılıyorum.

Saçlarım önemli. {Ne bakımdan önemli? dedi sanki biri arkadan} Oturdum saydım çeyrek asırlık ömrümde üç defa uupuzun saçlarımı kısacık kestirmişim. İki tanesi öyle böyle kısa değil, bildiğiniz erkek saçı. Hal böyle olunca kuaföre gitmek bende bir korku halini aldı. 6. sınıfta ikinci defa saçlarım uçtuğunda pırasa saçlarım lüle oldu birden, bu da garip bir ayrıntı. İkinci kestirmem çok iyi olmuş aslında.

Bugün kuaför fazla uzamış dedi. Ben de biliyorum fazla uzun ama ben fönlü kullanmıyorumki. Lüle olunca topluyor yukarı haliyle ve o çok uzun görüntü kayboluyor. Uçlarının yıprandığını, inceldiğini farkedince kestiriyorum tabi çok uçmaması kaydıyla. İşte bugün 3 parmak kadar kestirdim, pişman değilim. Gerçekten çok uzamıştı ve güneşin, denizin, tuzun, boyanın etkisiyle yıpranmıştı. Ve böylece senelerdir vazgeçemediğim katlı kesimin son katları da gitti.

Şimdi saçlarım böyle açık halde ve sağa sola savuruyorum çocuk gibi :) Zaten ben hiç toplayamam çünkü toplayınca saç diplerim etim morarmış gibi ağrır. Bu çocukluktan gelen bir şey sanırım çünkü annem çocukken saçlarımı başım ağrır diye toplamazmış. Haklıymış, ağrıyor.

Şimdi size bir sorum var. Dökülme ve saç uçlarındaki kuruluğa önerebileceğiniz ürünler var mı? Saçlarım ne seyrek, ne gür, ne ince, ne kalın, ne yağlı,ne kuru. Herşeyi pek bi normal ama beyazlardan dolayı boyalı. Hadi saç sırlarınızı paylaşın benimle.

Yaz'dan özellikle bekliyorum güzel saçın sırlarını ;)

bir sepetin mevsimlere göre değişimi...

2011-10-02T12:12:00.000+03:00

Benim biricik piknik sepetim,

hava azıcık serinleyince oldu mu bir örgü sepeti.

Renk renk yumaklar alınmış, örgüler ellerde, kollarda, sepetlerde yerini almış. Gitsin haraşolar, gelsin pirinçler, bir ters bir düzler ve en sevdiğim burgular.

O zaman renkli pazarlar hepinizeee (^_^*)

Sepete uyarı: Daha piknik sezonu kapanmadı, güneşli günler devam ediyor. Yani ona göre hazırlıklı ol herşeye sepet kardeş!

neden senle hiç durmadan vedalaşıp duruyoruz ki biz...

2011-09-23T00:09:00.000+03:00

Dikkat: Bu yazıda kullanılan fotoğraflar Antalya'ya sonbahar gelmeden önce çekilmiştir. Yani geçen hafta.

Geçen hafta hava ne güzeldi. Hatta iki gün önce bile süperdi. Dayanamayıp tekrar Phaselis'e gitmiştik. Ama bugün sabaha karşı itibariyle şimşekler çaktı, gök gürledi hem de hala güneş yüzünü gösterirken. Sonra bir yağmur geldi, nehir gibi aktı sokaklardan, serinliğini bıraktı gitti.

Tamam tamam itiraf edeyim sonbaharı da seviyorum. Melankolisini, yağmurda evde oturup kitap okumacalarını, film izlemecelerini...

Neyse geldi gelen, yapacak bir şey yok. O da bir bahar sonuçta.

Ama şimdi geçen hafta deniz de süperdi. Bulduğum deniz kabuklusu canlının terkettiği evi çok şirindi.

Sahaftan aldığım, her deniz sefamda parça parça okuduğum, okumalara kıyamadığım, hep merak ettiğim bir konuyu anlatan Ünlü Bestecilerin -hüzünlü- Hayat Hikayeleri adlı kitabım çok güzeldi.

Biz bu yazı çok sevdik bir daha gelsin..

bu, bu nedir bu?...

2011-09-11T22:55:00.004+03:00

Bir kedi mi, yoksa bir sevgi arsızı mı?

Çakırlar'ın en güzel kedisi.

Taş mı, ninja kaplumbağa mı, yoksa sadece bir kaplumbağa mı?

Japon turistlerin ilgi odağı Aspendoslu Tosbağa.

Aa oradaki ne, bak bak ilerde yaprağın üstünde, mavi morfo kelebeği mi, yusufcuk mu?

Düden Şelalesi'nin mavi yusufcuğu.

Bir kurbağa mı, bir uzaylı mı, yoksa sadece bir yaprak böceği mi?

Eve sızmaya çalışan bir yaprak böceği.

rüzgar gibi geçti gitti yine...

2011-09-07T19:27:00.002+03:00

Sevgilim geldi ve gitti ve zaman yine rüzgar gibi geçti, hatta ışık hızıyla geçti. Hiç anlamadım nasıl geçti 10 gün, öyle kendimi kaybetmişim, kafam güzel olmuş ^^ Çocuğu görünce olan şeyler, aşk sarhoşluğu...

Phaselis;

Adrasan;

Olympos;

Side;

Manavgat;

Aspendos;

Düden Şelalesi;

Gittiğimiz yerlerde beni en hayal kırıklığına uğratan Olimpos'tu. Doğası şahaneydi tamam ama Olimpos'la ilgili aklımda tek kalan şey kalabalık ve kirletilen ören yeri oldu. Her yer kirli, izmaritli, insanlı... Kaya oyuklarından insan fışkırmıştı adeta mahşer yeri gibi, hatta evrimin halkaları bile bizzat oradaydı. Anladım ki ben insan kalabalığını sevmiyorum, tenhalık benim tercihim. Bir daha gidersem en tenha olan zamanda gitmek isterim ve öyle keşfetmek isterim.

Aynı şeyi bu sene Phaselis'de de yaşadım malesef :( Ateş yakılmasına izin verilmemesine rağmen piknikçiler orayı da sarmıştı. Tarih, miras kimsenin umrunda değil. Yiyelim, içelim, çimelim, çöpümüzü ortalığa atıp kaçalım derdindeydi herkes. Belki bayram diye bu kadar kalabalıktı bilemiyorum ama bu kadarına izin vermemeliler, mesire yerine çevrilmemeli.

En insan eli değmeyeni ve dolayısıyla kirlenmeyeni Adrasan'dı. Tam sevmelik.

Yine güzel anılarla, günübirlik gezilerle, yer yer gülmekten, yer yer vakvaklamaktan kapanmayan ağzımla yani neşeyle dolu bir tatil oldu Sevgiliyle. Darısı hala tatile gidemeyenlerin başına. Yazın en güzel zamanları şu zamanlar, değerlendirin ;)

güneşin alnında, rüzgar saçlarında, dalgaların karşısında...

2011-08-23T11:57:00.000+03:00

İki sene önce pazardan desenine, şile bezi kumaşına bayılarak bu eteği almıştım elbise yapmak için. Aldığımda yaz sonuydu, o yaza yetişmedi, giyemedim.

Geçen sene hadi değerlendirelim dedik annemle gidip merserize ip aldık. Benim uydurukçu annem kumaşın desenine bir desen uydurdu ve ördü büstiyer kısmını. Sonra biz onu çantasına koyduk ve unuttuk. {Hatta ben örüldüğünü de unutup ümidi kesmiştim.} Ta ki annem hobi çantalarını karıştırana kadar. Bir de baktık ki elbise sadece birleştirilmeyi bekliyor.

Ve birleştirdiik. Oldu mu şahane bir elbise.

Bu yaz bitmeden giyeyim artık değil mi? (^-^*) Denize giderken çok güzel olacak.

♥♥♥

Vaay vaay vaay aşk beni bekler...

ben her şeyi düşünürüm...

2011-08-22T21:34:00.003+03:00

Hem işliyor hem düşünüyor insan.

Ve hayaller kuruyor.

Bütün kış düşünülen tatili, gidilecek görülecek yerleri, Likya yolunu, denizi, havayı, kumu, çakılı ve bir kaç gün sonra gelecek Sevgili'yi, ona yapılacak pastayı, kurabiyeyi...

Kanaviçeleri işlerken düşündüm hepsini. O gelmeden bitireyim diye iki akşamdır bir elimde etamin bir elimde şablon, çabuk çabuk çarpılar atıyorum aklıma da, etamine de.

Her şey hazır gibi.

Çok az kaldıı ^_^

Kanaviçeleri de anneciğime hediye ettim, bir tanesi hemen vestiyerin önündeki yerini aldı :)

♫♪♫♪♫

hamarat Pinky mutfağa girdi...

2011-08-15T16:41:00.008+03:00

uuu! Son yazdığım tarihe baktım da amma ayrı kalmışız be blogcuğum. İlk defa bu kadar uzun ihmal ettim seni galiba. Hadi bir kurabiye tarifiyle gönlünü alayım ^ᴥ^

Pembe kalpli bir kurabiye öğrendim paylaşmam lazım. Aslında geçtiğimiz sevgililer gününden beri aklımda ama işin başına geçmem uzun sürdü. Tarifi şuradan aldım, belirtmeden geçmeyeyim.

Kurabiyemizin adı:

Pembe Kalpli Mısır Unlu Kurabiye (Sevgililer Günü Kurabiyesi)

Malzemeler
250 gr tereyağ (oda sıcaklığında)
3/4 su bardağı toz şeker
1 yumurta
1 şişe Dr. Oetker Vanilya aroması
2,5 su bardağı un
1 su bardağı mısır unu
1/2 su bardağı toz şeker (üzeri için)

Kalplerin içi için
2 yemek kaşığı su
Toz gıda boyası için çok az bıçak ucu kadar
Sıvı gıda boyası için 1-2 damla

Hazırlanışı
Şeker ve oda sıcaklığındaki tereyağı mikserle 2-3 dk çırpılır.

Yumurta ve vanilya şurubu eklenip çırpmaya devam edilir.

Daha sonra buğday unu ve mısır ununu ayrı bir kapta karıştırıp, yavaş yavaş karışıma ekleyerek yoğurmaya başlanır.

Ele yapışmayan iyi bir hamur elde edince ceviz büyüklüğünde toplar yapılır ve üzeri için ayırdığımız şekerde yuvarlanır.

Şekerli hamurlar tepsiye koyulur ve üstüne bir kavanoz yardımıyla çok inceltmeden bastırılır.

Son olarak bir kurabiye kalıbıyla kurabiyelerin üstlerinde iz bırakılır. {Benim küçük kalpli kalıbım olmadığı için ben bıçak ucuyla çizdim}

Ve 200 derece önceden ısıtılmış fırında 15 dakika pişirilir.

Pişen kurabiyelerin kalplerinin içine pembe veya ne renk isterseniz gıda boyalı suyu sürebilirsiniz. {Ama bence pembe yakışır buna ;) }

Soğuduktan sonra afiyetle yiyebilirsiniz (*^_^)

fiyonk...

2011-07-24T11:50:00.000+03:00

Kopmak ne kolay.

Bugün kendimi ıssız ve tropik bir adada, yanına sadece üç şey almış insan gibi hissetmek istiyorum.

Koptum.

{ama şu şarkı eşliğinde...}

renga rengarenk...

2011-07-12T13:35:00.001+03:00

Geçenlerde bir arkadaşım " Sen her gün başka renk oje mi sürüyorsun?" dedi, "Hayııır 2-3 günde 1 değiştiriyorum." dedim. Bugün de "Ojeni kıyafetine göre mi sürüyorsun?" dedi, " I-ıh ojeme göre kıyafet giyiyorum" dedim (^_^*)

Velhasıl kelam seviyorum yaz rengi ojelerimi ve bana bu rengarenk ojeleri sürme fırsatı veren yazı, rengarenk elbiselerimi...

ben bir sahafseverim...

2011-07-04T16:24:00.002+03:00

Geçenlerde annemle sahafları gezdik. Aslında geziş amacımız benim ciltli eski kitap arayışımdı. Hem okuyacağım hem de kütüphaneme koyabileceğim kitaplar almak istiyordum, Ankara'dan 1, buradan 2 tane aldım. Eylemlerimin devamı gelecek.

Tabi sahaf gezerken eski eşyalara da kaydı dikkatimiz. Kimbilir kimlerindi bu dantel ve mandolin. Ören bayan ne hevesle örmüştü de çerçeveletmişti. Ne şarkılar çalmıştı mandolinin sahibi. Dili olsa da konuşsa diye düşünüyor insan.

Sonra başka bir sahafın kapısında kitapları karıştırırken elime ilk gelen kitap bu oldu. Değiliim, panik atak değilim artık komşular.

Bir başka ve gördüğüm en güzel, en büyük sahafın önünde bu tatlı kedicikler vardı.

Kedilerden sonra bizi Çiko karşıladı. Eski fotoğrafları gören Çiko biraz hüzünlenmiş, ağlamış. Ağlama Çiko...

Bu kocaman sahafın adı İltem Antik. İçinde yok yok, yer gök kitap ve her türden kitabı, dergiyi, çizgi romanı bulmak mümkün. Bir bölümüdeyse eski eşyalar var. Ben az fotoğraf çekmişim o yüzden pek belli olmuyor büyüklüğü. Ama zaten anlatılmaz yaşanır burası.

Ehliyet almak için koşturduğum, sanayide çalışacakcasına motor dersiyle ilgilendiğim şu günlerde bu pratik otomobilcilik ve seyrüsefer kitabı çok ilgimi çekti (^_^*)

Bir sürü koridoru var ve kitap sarhoşu ben kaybolabilirdim burada. Bir bölümünde bir masa sandalye vardı {orayı çekmeyi unutmuşum} sahibi orada emekli bir amcanın eskimiş, dağılmış gelen kitapları onardığını söyledi. Amcayı göremedik tabi onun çalışma saati dışında gittiğimiz için. O amcanın işine çok heveslendim ben :)

Bu bölümde eski gazeteler var. Sahibinin söylediğine göre Cumhuriyet gazetesi yapacağı müze için buradan gazeteler almış.

Bu bölümdeyse osmanlıca kitaplar vardı. Bazılarının kapaklarına ve sayfaların tümünün birleşmiş yüzlerine ebru yapmışlar, çok güzeldi. Ayrıca ellerinde el yazması kitaplar da varmış ama buraya getirmiyorlarmış.

Eski plaklar, posterler herşey vardı, müze gibiydi.

Çok sevdim bu tarih kokulu sahafı. Aslında arada önünden geçtiğimiz bir yerde bu sahaf ama hiç içini gezmemiştik. Annem birkaç sene önce kapısında eski bir balıklı hamam tası görmüş, nostalji yaşamıştı :) Onu yine aradı gözümüz ama satılmış sanırım.

Burası benim olsa hiçbirini satmaya kıyamamki.

Ayrıca bir de şunlara bakalım tık tık...

İşte burda da benim masam.

sevdim...

2011-06-28T12:18:00.001+03:00

Bir de şunu çok sevdim.

Ha bir de şunu.

♫♥♪♥♫

ya evde yoksam...

2011-06-23T15:36:00.001+03:00

Bilin ki denizdeyimdir.

Belki annem denizde bir uğur böceği bulup fotoğrafını çekmem için beni yanına çağırmıştır.

Ayaklarım taşların altındayken kendimi çiçek gibi hissediyorumdur. Belki sulak yerde büyümüşümdür :p

Belki karşımdan bir kuş geçmiştir.

Belki fotoğraflarını çekmek için "sakın kıpırdama cici kuş" diye kuşlarla konuşuyorumdur.

Elimi uzatıp kafasına yapışan şeyden kurtarmak istemişimdir ama kuş izin vermemiştir.

Belki suyun üstünde hız yapanlara hevesleniyorumdur.

Belki de "ah o gemide ben de olsaydım" diye şarkı söylüyorumdur.

Belki karahindibayı koparıp, üfleyip, dilek tutmaya kıyamamışımdır. Ama buradan hepimiz dilek tutup üfleyebilirizdir ;)

Şimdi bu güzel günün ardından rüyamda şu şarkıyla lirik danslar yapmam normaldir değil mi (^_^*)

dünya dönüyor efendim, durduramıyoruz...

2011-06-13T14:42:00.001+03:00

Atlıkarıncalar bile dönüyor keyifle.

Ben ne yapıyorum peki?

Aslında denize gitmek istemiştim bugün ( siz bilmiyorsunuz ben açılışı yaptım) ama hava bulutlu olduğu için gidemedik. Neyse ben gözlüklerimi takıp denizdeymiş gibi yapayım ;)

Şimdi bir de aldım elime pembe woswosumu oynuyorum çocuklar gibi.

Ben hala çocuğum, büyümedim. Pembe çiçekli gözlüklerimle bakıyorum dünyaya hala, umutlarımı söndürmemeye çalışıyorum.

Okuyorum, Sevgili'yle Ankara Olgunlar sokaktaki kitapçıdan aldığımız kitabı okuyorum. Denizde gibiyim adeta.

Tırnaklarımı da süsledim tabikiii, her şey günün anlam ve önemine göre yapıldı.

Nüfusa göre ben bugün 25 oldum. Ooo kocaman olmuşum en iyisi yirmisini atayım, 5'te ısrar edeyim bu sene de. İçimdeki çocuğu büyütmeyeyim ;)

Ömür böyle vınn diye geçiyor gidiyor galiba...

25 yaşındaysanız ve aşıksanız hayat çok güzel. {her şeye rağmen}

İyi ki doğmuşum (^_^*)

yazıyla yedi...

2011-06-03T00:07:00.031+03:00

Yanında mutluluktan kelebek oldugum,

Beni güldürdükçe güldüren, gıdakladıkça gıdaklattıran :)

O'na bakınca anlatacağım konular da dahil her şeyi unuttuğum,

Çoğunluklukla uzağımda ama aslında çoook yakınımda bir sevgilim var benim.

Ve biz sevgili olalı bugün tam yedi yıl oldu. Ve o gün bu gündür ilk defa bu günde yanyanayız (^_^*)

Çocuktuk, büyüdük, aşkımız da büyüdü.

Evet evet! Ben O'na resmen aşığım.

hiç kimsenin Pinky'nin bile böyle pembe dalları yoktu...

2011-05-22T14:50:00.000+03:00

Bahar geldi mi, gelmedi mi diyeduralım yaz ondan önce davrandı, koştu geldi. Bir günde yazlıklara geçtik, bir günde güneş izler bırakmaya başladı. Yok, biz başlamadan önlemimizi aldık amele yanığı olmamak için. Mis kokulu güneş koruyucuların mevsimi şimdi.

Park bahçe mevsimini biraz ucundan yakaladık. Birkaç gün de olsa bahar yaşadık şimdi hakkını yemeyeyim. Sıcak yüzünden buharlaşmadan gezmenin keyfi bir başka.

Heey burada gençler romantik film çeviriyor.

Onlar sevgililermiş, çiçeklermiş, kovaladıkça kaçan ateş böcekleriymiş...

Gençler, yanlarında sevgilileri, birbirleriyle eğleniyorlar, şakalaşıyorlar :)

Oyy bu ağaçlara bakınca çok uykum geldi, öyle böyle değil. Bahar yorgunluğu değil artık, yaz mayışıklığı.

Bunları biliyor musunuz?

Pinkyler doğada ilk yaz uykusuna yatmalarıyla bilinen canlılardır. {Bu kısmın seslendirmesini Tarkan'dan rica ettik.}

Yatağın ortasına yatıp yorganı iki yanından sıkıştırıp dürüm yapma mevsimi bitti, artık sere serpe yatabilirsiniz. İlk yaz uykularında en sevdiğim şey yatağın yatmadığım tarafı. Ben yatağın ortasına değil tek tarafına yatmayı severim bu zamanlarda. Yattığım taraf ısınınca hoop serin tarafa.

Dışarısı sıcak ama neyseki o sıcak evlere girmedi henüz. Girince, klimayla yüzleşince bu sefer de pikeyle dürüm yapma mevsimi başlayacak. Bu günlerin tadını çıkarayım ben güzel bir uykuyla en iyisi ;)

Hatta bir gün şu ağaçların gölgesinde uyusam serin serin, ılgıt ılgıt...

Mutlu, bol güneşli, gölgede hafif serinlikli pazarlar (^_^*)

deniz kokulu, çiçek kokulu, kuş cıvıltılı, kertenkele bakışlı...

2011-05-17T16:57:00.004+03:00

Bugün parka gitmiş gala çiçeklerine bakıyorum kii,

Çiçeğin yaprağının arkasında gözüme bu arkadaş ilişti.

Çocukluğumun Kuğulu Park'ındaki ördekleri görmeden gitmem bu parktan. Eskiden kuğular da vardı adı gibi ama şimdi vakvaklar var benimle "vakvak" diyerek laf yarışına giren.

Güzel kediler güneşin tadını çıkarıyorlardı.

Heeyt aslan parçası seniii.

Kertenkele durur mu o da güneşleniyordu.

Yanına bir adım atınca duvarın arkasına saklandı önce, sonra poz vermeye başladı.

Resmen gözümün içine bakıyordu, sürüngenleri hiç sevmeme rağmen kendisine hayran oldum. Ben konuştum o dinledi. "Seni çirkin şey" dediysem de benden uzaklaşmadı ama ben bunu severek demiştim zaten, kendime inanamıyorum. Aramızda garip bir bağ oluştu hayvanla :))

"Eskiden buralar hep dutluktu" dedi bu kuş bana ve sonra arkasını döndü :Pp

Amcalar ne güzel yerde balık tutuyorlar. Oradan denize girmek güzel olabilir fok, vatoz, caretta çıkmazsa karşımıza.

Ben bu garip falez kayasına bakınca hep kafa kafaya vermiş iki sevgili görüyorum. Ben bir keresinde rüyamda tam bu notada denize atlıyordum. O zaman çok gittiğim bir yer de değildi. Sevgilimle tanıştıktan 10 gün sonra onunla buraya gelince "aa rüyamdaki yer" demiştim Demek ki neymiş mavi görmek iyiymiş :)

Dağlarda azıcık kar kalmış.

Ama bu denize girmeye engel değilmiş. Benim de sezonu açmama az kaldı :) Bugün artık yaz geldi dedik. Dışarısı çok sıcak, umduğumdan sıcak. Elbiseleri, sandaletleri kaldırdığım yerden çıkarabilirim.

yüzünde bütün renkler var...

2011-05-15T11:10:00.004+03:00

Sevgilimin bugün askerdeki son günü, yuppiii (^_^*)

Hadi bu şarkıyla bi oynayalım, zıplayalım.

öldüm, kollarında cenneti gördüm...

Mutlu pazarlaar.

zencefilli - tarçınlı kurabiye tarifi ve yeni kurabiye kalıplarım...

2011-05-05T14:05:00.003+03:00

Eveeet Sevgili kurabiyeseverler, bugün Zencefilli - Tarçınlı Kurabiye tarifi ve yeni kalıplarımla karşınızdayım :)

Geçtiğimiz yılbaşında şimdi vereceğim tarifi denemek isterken Dr. Oetker'in hazır karışımını görünce vazgeçmiştim. Güzel bir lezzetti ama bu vereceğim tarif de çok güzel.

Bu sefer bu kurabiyeleri yapmama yeni kalıplarım vesile oldu. Yılbaşında yaptığımda gingerbread man kalıbım yoktu, kendim kesmiştim. Ama artık güzel kalıplarım var. Bunları Esse'de görünce hemen aldım ve dün denedim. Çok güzel ve kullanışlılar, çok sevdim.

Ve gelelim tarifimize;

Kurabiyemizin adı:

Zencefilli Tarçınlı Kurabiye

Malzemeler
1+3/4 su bardağı un
1 su bardağı pudra şekeri
1 çay bardağı mısır nişastası
1 çay bardağı buğday nişastası (hamuru toparlamak için kullanılacak)
2 çay kaşığı toz zencefil (tepeleme)
2 çay kaşığı toz tarçın (tepeleme)
1 çay kaşığı kabartma tozu (silme)
1 paker şekerli vanilin
150 gr tereyağ (oda sıcaklığında)
1 yumurta

Hazırlanışı

Un, pudra şekeri, mısır nişastası, zencefil, tarçın, kabartma tozu ve vanilin bir kaba eklenir ve karıştırılır. Bu karışıma yumurta ve tereyağ eklenir, yoğurulur. Ve daha sonra buğday nişastası yavaş yavaş eklenir. Hamur hazır olunca 1 cm kalınlığında açılır ve kalıplarla kesilir.

Önceden ısıtılmış fırında 180 derecede 20 dakika pişirilir.

Ohh bütün ev mis gibi koktu mu ne (^_^*)

Afiyet olsuun ;)

lunatic...

2011-05-04T16:20:00.004+03:00

Resmi çekip, buraya ekleyip, başlığı atalı neredeyse bir ay olmuş, postum yayınlanmak için bekleyip dururmuş.

Resme bakınca yirmi beş gün öncekinden çok farklı şeyler düşünüyorum artık.

Özgür olmak istiyorum, ben de çılgın olmak istiyorum.

Ve bir reşit kişi olarak gireceğim siteye kendim karar vermek istiyorum, aynı seçme hakkımı kullanabildiğim zamanlardaki gibi.

Önce Youtube'a girmek yasaklandı, sonra Fizy'e ve sonunda bloglarımıza. Biz çeşitli yollar bulduk ve girebildiğimize girdik ama artık yasağı delmek de suç olacak, izleneceğiz. Kim bilir nelerimizi yasaklayacaklar, belki de duyularımız artık hissetmeyecek yavaş yavaş kaynayan su içindeki kurbağa misali.

Yasak, yasak... Hürrem'in dizideki repliği geliyor aklıma, filtre reklamı yaparlarsa kullansınlar. Yasak kelimesi bile yasak.

Lavandula...

2011-05-03T19:50:00.005+03:00

Lavantam çiçek açar da ben sevinmez miyiim?
(^_^*)

Kaleiçi'ni gezmece...

2011-05-02T19:45:00.009+03:00

Bugün güneşi gördük, annemle yürüyüşe çıktık.

Kaleiçi'ni Cumhuriyet Meydanı'ndan girip Atatürk Caddesi'ne çıkan en kestirme yoldan gezdik. En sevdiğimiz güzergah.

Ama önce bu kedicikler gibi birazcık oturup güneşi hissettik kemiklerimizde.

Resim yazısı ekle

Saat 16:20.

Güneş batıya doğru ilerlerken kuşlar tepede.

Sokaklar boştu galiba, şimdi farkettim.

Kuzuların sessizliği :)

Çini tabakların hastasıyım.

Tabi ipek halıların da.

Gezdim, gördüm, oldum renga rengarenk.

Yürüyün Seferoğulları! Az kaldı, bitiyor ;)

Annem kapıyı çaldı, sonra beraber kaçtık :)

Tam bu evin fotoğrafını çekerken otlar kıpırdamaya başladı, viyk viyk diye sesler geliyor. Eyvah! dedim. Fare mi, yılan mı kimbilir ne var burada?

Önce kediyi gördüm sonra ağzında bir karaltı. Viyk viyk sesleri hala geliyor. dırıdıdınnn dırıdıdınnn...

Yakınlaşınca anladım ki meğer yavrusunu başka yere taşıyormuş hanım abla :) Oh!

Eve geri dönelim. Kaleiçi'nden ev almak isteyen olur belki diye çekeyim dedim :P

Ve geldik yolumuzun sonuna. Başka bir Kaleiçi seferimizde görüşürüz blogcanlarım.

pazara gidelim, bir turunç alalım....

2011-04-22T14:26:00.002+03:00

Pazara gidip, bir turunç alıp napalım?

Turunç kabuğu reçeli yapabiliriz mesela.

Geçtiğimiz hafta Çakırlar pazarından aldığımız rendelenmiş, dilimlenmiş, ipe dizilmiş hazır turunç kabuklarından reçel yaptık.

Önce yaklaşık 70 tane olan turunç kabuklarımızı bir kaç gün suyun içinde beklettik. Her gün suyunu değiştirdik ki acılığı iyice gitsin.

Daha sonra tenceremize 4 su bardağı şeker ve 3 bardak suyu koyduk ve kaynamaya bıraktık. Şurup kaynayınca içine turuç kabuklarını attık ve kaynatmaya devam ettik. Ta ki turunç kabukları şeffaf bir görünüm alana ve şurup biraz koyu bir kıvam alıncaya kadar. Daha sonra içine bir kaç damla limon suyu sıkıp 3-4 dakika daha kaynattık.

Soğuyunca kavanozumuza koyduk.

Afiyetle yediik.

dreams, dreams...

2011-04-18T17:40:00.000+03:00

İçimden düşündüğüm çok şey var ama içimde hepsi. Akışına göre yeri gelirse söylerim, çok önemli değilse unuturum.

Not defterlerini alıyorum, alıyorum, ee devamı yok. Sadece seyirlik, not yazamıyorum. İçimde dedim ya. Aklımın içi koca bir not defteri.

Benim görsel hafızam daha iyidir aslında. Düşündüğümü belki unutabilirim ama gördüğümü unutmam. Fotoğraflardan anlarımo anda ne düşündüğümü, nasıl duygular içinde olduğumu. O yüzden tipitip haller içinde de olsak kıyamam hiçbir çekilen fotoğrafın silinmesine. O an geri gelmeyecek çünkü. Çocuklarıma, torunlarıma bir sürü fotoğraf bırakmalıyım ^ᴥ^

Bu not defterini görünce aklıma sadece sevgiliyle tatil günlüğü tutmak geliyor.

bence moda insanın kendini prenses gibi hissetmesidir...

2011-04-16T20:16:00.010+03:00

Benim teyzem terzi. Artık dikmese de, hatta dikiş görmek istemese de bize düğünlerde güzel elbiseler dikmiştir.

Bir de şöyle bir kitapları var.

Teyzem en son bana bir düğün için 18.yy İngiliz elbiselerine benzer bir elbise dikmişti, tabi biraz değişiklik yaparak. Rengi fuşya, karpuz kollu, boyu yerlere kadar değil biraz daha kısa bir elbisem var benim. Arada giyip evde dolaşsam mı ne yapsam (^_^*) Dur bi giyeyim ben iyisimi aklıma düştü.

Hahaha! Tam giydim kapı çaldı, kardeşimi böyle karşıladım, tam oldu :))

Açılın, Pinky geliyor :P

Kitaplarda 18.yy.'dan ve 20.yy.'a kadar olan İngiliz, Fransız ve Japon modası anlatılıyor. Masal gibi bütün kostümler. Renkler, nakışlar şahane.

Bu ilk ciltte 18. ve 19.yy. anlatılıyor. Birkaç resim çekmiştim telefonumdan, size de göstereyim dedim.

Bazıları taşıması zor kıyafetler. Ama yine de bir Jane Austen kahramanı olup kurdelelere, fistolara, ipeklere sarınıp gezmek isterdim, kırlarda koşmak isterdim.

Kim bilir, belki önceki hayatımda öyle yaşamışımdır. Olamaz mı? Olabilir.

Emma...

2011-04-15T21:15:00.004+03:00

Merakımdan birer hafta ara verip izlemeyi bekleyemedim ve Emma'yı izledim bitirdim. Zaten 4 bölümcüktü, kısacıktı, çok güzeldi. Colin Firth'lü Pride & Prejudice'dan sonra bir Jane Austen uyarlaması daha izlemek iyi geldi. Daha önce de Aşk ve Gurur izlemiştim ama bu daha güzeldi kesinlikle. İyi ki yazmış Jane Austen...

Sıradaki BBC yapımı gelsiin.

hareket halindeki araçtan...

2011-04-15T12:56:00.006+03:00

Dün sabah kardeşimin telefonuyla uyandım. "Hadi abla kalkın hazırlanın, Isparta'ya gidiyoruz" diyordu. Kardeşimin askerlikle ilgili birkaç işlemi oradan yapılacakmış. Tez düştük yollara.

Hava bululuydu.

Yer yer yağmurluydu.

Baraj gölü,

Taş evler,

Sisli rüzgarlı tepeler gördük. Rüzgarla dans eden ağaçlar gördük.

Yemyeşil bir yolculuktu.

Hareket halideki araçtan çekebildiklerimi çektim.

Bazen etrafında yeşillikten başka bir şey olmayan evlere heves ettim. Tabi evin etrafında biraz lavanta tarlası ve biraz da pembe kiraz ağaçları hayal ettim ama onlara söylemedim. Çok hazırlıksız bir şekilde o evleri ve pembe kiraz ağaçlarını farkettiğim için resimlerini çekemedim, siz hayal edin.

Neşeli ve kısa bir yolculuktu. Epeydir gitmiyorduk iyi oldu. Elimizde olmayan sebeplerden pek bir şey halledemeden geldik ve önümüzdeki haftaiçi tekrar Isparta yolları gözüktü :)

pembe vosvos...

2011-04-10T19:40:00.005+03:00

Vosvosa binemiyorsak biz de yakamıza takarız.

Bir de içimizden bir şarkı açarız. ooh! gel keyfim gel...

en az üç tavşan...

2011-04-05T15:00:00.003+03:00

Pinky'nin tavsiyesi: Çocuklarınıza çağlaları böyle yedirebilirsiniz, bu onları mutlu eder. Yani en azından ben çok mutlu olurdum küçükken (^-^*) Şimdi kendim yapıp, kendim eğleniyorum.

{çağladan tavşan}

Veya evinize tavşan alın besleyin. Karar sizin...

iyi bir çocuk olursanız "şıp şıp" sesini bile duyabilirsiniz...

2011-04-03T18:11:00.004+03:00

Ağaçların, çiçeklerin mis gibi kokusu daha güzel hissediliyor yağmur yağınca. Sabah karşıdan karşıya geçtiğim kavşakta mis gibi papatyaların kokusunu duymak çok güzeldi mesela.

Sadece güneşli günlerde değil, yağmurlu günlerde de bir başkaymış bahar.

Nisan 2010 - Çakırlar

Gökhan Kırdar - Yağmur

belki kuşlar geçer üstümüzden...

2011-04-01T18:08:00.004+03:00

Eser sahibi: Henriette Browne - A Girl Writing

Önce bir kelebek gördüm siyah üzerine kırmızı desenli.

Sonra kırlangıçlar binamızın etrafında yine dönmeye başladılar çığlık çığlığa.

Ve birden bir sıcak hava esiverdi yüzüme. Ben kat kat giymiştim ama dışarı çıkınca bir de baktım ki neredeyse herkes yarım kollu.

Yok yahu bu bulut sıcağıdır olsa olsa. Daha yağmur yağacak, meteoroloji çok ısrarlı. Nisan yağmurlarıı, kırkikindi yağmurlarıı... Daha nisan yağmurlarında saçımızı ıslatacağız çabuk uzasın diye (^_^*)

Eser sahibi: Pofidik Şekerim - Okuyom ben yaa

günlerim aynı, geceler aynı. sarı saçlım adresimsin sen!..

2011-03-29T11:54:00.006+03:00

Kafasına takmış kamerayı, park senin deniz benim geziyor adam. Pardon uçuyor.

Çok güzel görünüyor olmalı manzara. Benim sadece o adamın başındaki kamera görüntülerini izleyip mest olacağım türden.

Uçmak kuşların işi. Ben kuş muyum canım?

Bilmem. Sevgilim gelince belki kuş olabilirim, cesaretim gelebilir (^-^*)

Yazın O parasailingi istemişti, ben "olmaz" demiştim. Şimdi bir daha düşünebilirim.

böyleyken böyle...

2011-03-20T22:40:00.014+02:00

Dün ay böyleydi. Hatta daha yakındı. Hatta en yakındı. Ama ben bulut yüzünden net bir fotoğrafını çekemedim.

Mayıs 2010

Bu sabah önünden geçtiğim ağaç böyleydi. Bembeyaz çiçekleri vardı, ona bahar gelmiş gibiydi.

Mart 2011

Resim galerisinin önündeki hamile kedicik böyleydi. Çaktırmadan resimlere bakıyor, arada çok büyük bir sinirle kendi kuyruğunu kovalıyordu.

Mart 2011

Odama girip duvarımda gezen uğur böceği böyleydi. Önce parmağıma kondu, sonra uçtu gitti.

Mart 2011

Geçen hafta deniz böyledi. Rüzgardan hiç duramadık yanında.

Mart 2011

Ama bir uçurtma çok güzel meydan okuyordu rüzgara.

Mart 2011

blog atmosferindeki pembeötesi ışınlar...

2011-03-17T13:03:00.006+02:00

Uzuun bir süre sonra bloguma girebilmenin mutluluğu ve burukluğu var içimde. Kimsecikler yok gibi sanki. Ah böyle mi olacaktı bloglarımız, hayallerimize dokundular resmen.

Hala bitip bitmediğine dair şüphelerim var ama ben başlıyorum anlatmaya, girebiliyorken fırsatı kaçırmayayım.

Bloglar kapalıyken ben blogdan daha ötesine geçtim ve Pofişciğimi kanlı canlı gördüm :) Sınav için Ankara'ya gittiğim haftasonu Pofişimle buluştuk, konuştuk, bakıştık, gülüştük, çooook eğlendik ve çok sevdik birbirimizi. Öyle bir şey ki bu sanki ben Pofişi çok uzun zamandır tanıyormuşum da tekrar görmüşüm gibi :) O öyle tatlı, öyle sıcak, öyle neşeli...

Sevgilimi tanıdığımdan beri ilk defa o yokken Ankara'ya gittim. Onunla gezdiğim, anısı olan yerlerde onsuz olmak zor oldu ama Pofiş beni hiç yalnız burakmadı. Beni sınavımdan aldı, yemeğimizi yerken Kızılay'a tepeden baktırdı, evime bıraktı, yolda şarkılar dinledik, Yollarımız hiç kesişmemiş bu mart akşamı dışında dedik (^-^*)

Pofişe nişan hazırlığı için çok cici bir şey aldık, bana da bir pembe şemsiye aldık. Pembiş gözlüklerle baktık hayata. Aynı pembe gözlük bir gece bende kaldı yalnız kalmayayım diye. O nasıl bir şeker pembe gözlük.

Kızılay Starbucks'ta bize ayrılmış minik lobiye oturduk. Orada hep gözüm vardı zaten :) Ve tabiki "bloguma dokunma" diye mesajımızı yazdık Starbucks panosuna.

O kadar çok cümlemiz yarım kaldı ki ertesi gün tamamlamaya çalıştık :)

Çeyiz değerlendirmeleri yaptık, Pofiş'in pembe makinesiyle güzel güzel mağazalarda çekimler yaptık (*^-^*) Belki onları daha sonra gösteririm.

Haberlerde Ankara'ya kar yağacağını duymuştum ama ben gittikten sonra yağacağını düşünmüştüm. Gideceğim günün sabahına karla uyandım. Önce sulu kardı, sonra biraz normalleşti (sanki çok biliyormuşum gibi) ve sonra yine sulu oldu, birikmedi. Sadece Ankara'nın yüksek kesimlerinde yere birikmiş kar görebildim. Üstüme sadece uçağa binerken yağdı. Ama gördüm en nihayetinde. Ankara'da hayat felç olmadan, hoplaya zıplaya (hem sevinçten, hem bitmeyen türbülanstan) evime döndüm.

Çooook mutlu bir haftasonu geçirdim. Pofişime çoook teşekkür ederim tekrar tekrar...

Seviyorum Ankara'yı (*・_^)ノ⌒*

Bloguma Dokunma...

2011-03-02T10:53:00.007+02:00

Hala bloguma girebiliyorum fakat dün kısa bir süre blogumu açınca "Bu siteye erişim mahkeme kararıyla engellenmiştir" yazısını görmek çok üzücüydü. Bu site dediği benim blogum. Bana kimse dava açmadı. Sana da açmadı. E neden biz kapalıyız? Sadece suçlular çekse cezasını nasıl olur? Topyekün engellemek çözüm mü?

Ayar değiştirmek çok zor değil ama suçsuzken neden bunu yapalım ki?

Bloguma dokundurtmam, burası benim. Kaçak göçek yok!

her akşam güneşin battığı yerden...

2011-02-28T21:17:00.005+02:00

Çok güzel bir gündü o gün.

Hadrian Kapısı'ndan Kaleiçi'ne girmiştik.

Çok sevdiğim pembe eve götürmüştüm sevgilimi. Camında durup kuşları seyreden beyaz kedisini gösterecekken sadece kuş kafesini gösterebilmiştim.

Olsun, başka bir kedi çıktı önümüze.

Baktık bizim kafe tadilatta, gün batmadan başka kafenin terasına çıkıp oturmuştuk. Üstümüzden geçen renkli papağan sürüsüne şaşkınlıkla bakmıştık. {Geçen gün bir papağan Kaleiçin'de yine üstümden geçti, ben yine şaşırdım. Doğal hayatın içinde papağan görünce garip oluyor insan.}

Bir dahakine o yatta olalım ;)

Terastan sadece gün batımını değil, aşağıda olanları da seyretmiştik.

Sonra başka bir Kaleiçi gezimizde bir şey keşfetmiştik. Kaleiçi'nin hiç ummadığım uzak bir noktasında Cumhuriyet Meydanı'nda yapılan su gösterisinin müzikleri duyuluyordu sanki meydandaymış gibi. Başka yerlerinde değil sadece o sokaktaydı ses, enteresan.

biz size geldik mimlendik...

2011-02-23T13:50:00.006+02:00

Unicorn'cuğum beni güzel bir mimle mimlemiş :) Uzun zamandır da mim yazmamıştım, hemen yanıtlayıverdim.

1- Gün içinde eğer gerçekleşirse şok geçireceğin şey:

Bizim apartmanda kimse kapı kapatmayı bilmiyor ve sürekli alttan, üstten, karşıdan, daha alttan ve daha üstten güm! bam! diye sesler duyuyorum, yerimden zıplıyorum. Bir gün kapıyı çarpmadan kapatırlarsa kesin evlerine giren hırsızdır diyerekten şok geçirip yaygaraya vereceğim ortalığı.

2- Gördüğün zaman eğer almazsam uyuyamam dediğin şey:

Altının kenarları fiyonklu, straplez bir bikini
Pembe bir kuş

3- Uğruna diyetini bir kalemde bozduğun şey:

Teyzemin baklavası, su böreği.

4- Uğurun var mı, uğurun?

Uğurum değil ama duruma göre totemlerim var, şunu şunu yapmazsam, şunu şunu yaparsam olsun gibi.

5- Kendine en yakıştırdığın renk:

Siyah.

6- En sevdiğin takın:

Ahşap yüzüklerim ve ince gümüş bilekliğim.

7- Takıntın:

Aklıma gelen şeyi o anda hemen yapmalıyım. Alınacak şeyler için de geçerli, hemen gidip almalıyım.

8-Bavulum çoktan hazır, gitmek istediğim şehir, ülke?

Erzurum :)

9- Ben bu şarkıyı duyunca şakırım:

Ville Valo & Natalia Avelon - Summer Wine
Feridun Düzağaç - Cumartesi
ve dünkü favorim Tarkan - Ölürüm Sana

bu liste çok uzar...

10- Solunda ne var?

Telefonum
Kumandalar
Ders kitaplarım
Ve ufukta çiçeklerim

Bu kadaar.

Ve ben de bu mimi Görkisan ve Seyhan'a gönderiyoruuum.

balkon bahçeciliğine devam...

2011-02-20T13:48:00.004+02:00

şakayık

çuha çiçeği

İki gün önce aldığım şakayığım yavaş yavaş açılmaya başladı. Hep böyle kalsa keşke.

Komşu teyzenin hediyesi çuha çiçeğim güzel renkleriyle gülümsüyor sanki bana.

Çok seviyorum çiçeklerimi, bakarken içim coşuyor...

**Buraya da yazıyorum, birgün bir bahçem olursa her yerine pespembe çiçekler ekeceğim.

renkli rüyalar...

2011-02-20T00:37:00.009+02:00

Sıfırladım, milat yaptım. Şimdi tam gaz çalışmam lazım. Tembelliği, nereden geldiği belli olmayan bu güveni bırakmam lazım.

Biraz dua, biraz moral, biraz temenni ve en çok sevgi...

Hadi bakalım rastgele!

Pinky'nin pembe macaronları...

2011-02-15T10:45:00.003+02:00

Hiç aklımda yoktu, bir gün macaron yapacağımı düşünmemiştim işin doğrusu. Taa ki Görkisanım " macaron yapalım mı?" diyesiye kadar.

Sözleştik, malzemeleri hazırladık ve eş zamanlı bir macaron operasyonu gerçekleştirdik.

İyisi de oldu, kötüsü de. Kocamanları da oldu, eğrileri de. Eşleştirme oyunu oynadım bir süre :) Elimin alışması için sanırım daha çok pratik yapmalıyım.

İlk defa gıda boyası kullanan biri olarak gıda boyasını biraz fazla kaçırmış olabilirim. Elimi, dilimi boyamış olabilirim, hatta bu boyamadan dolayı yerken rahatsız olmuş olabilirim ama hiç biri lezzetini değiştirmez. Çok güzel oldu. Annem ve kardeşim çok beğendi. Test edildi, onaylandı ;)

Gelelim fırfırlı, etekli, son derece pembiş macaronlarıma.

Ta daaa!...

Voila ♥

Şuradaki tarifi bademli olarak uyguladım. Uzun süre toz badem bulamayınca ben de bu sitede anlatıldığı gibi tuzsuz bademi bir güzel rondoda çektim, eledim, tekrar çektim, eledim...

Sonuçta genel olarak memnun kaldığım bir macaron denemesi yaptım. Darısı Görkisan'la diğer denemelerimizin başına :)

mektup...

2011-02-09T19:45:00.001+02:00

Koca tabelada sadece mektubu çekmek ve ertesi gün sürpriz bir mektup gelmesi {tesadüf işte... aşk tesadüfleri sever ;) }, kalbin pır pır etmesi, gözlerin dolması... aah ah. Sevgilimi çok özledim...

Yazın sevgiliyle arabamıza atlayıp Antalya'yı dolaşsak. Bu araba bizim araba değil tabiki. Ama pembesi benim olsa fena olmazdı hani :) Kendimi bir dönem dizisinde hissederdim.

♥♥♥

ne tatlısın Dr. Oetker...

2011-02-04T13:26:00.005+02:00

Geçen ay Migros'ta gezerken gözüm Dr. Oetker'in Şambali tatlısına ilişti. İçinde irmik bulunan bütün tatlıların hastasıyımdır. Bir de küçüklüğümde sokakta şambali satan tatlıcı dedemiz vardı, o dedeniz tatlısı gibi yoktu. Her gördüğümüzde alırdık tıpkı meşhur tirmisci amcadan tirmis aldığımız gibi.

Neyse efendim işte markette hazır karışım görünce hemen aldık geldik eve. Ama açınca bir de ne görelim. Un karışımının içi topak topak olmuş, nem almış, hafif küfsü. Hemen bunu bildirmek için telefona sarıldım, Dr. Oetker'i aradım ama mesai saati dışında olunca sesli mesajımıza pazartesi geri dönebildiler. Biz de ürünü o haftasonu aldığımız Migros'a iade etmiş bulunduk. Bizden ürünü gelip almak istediler incelemek için ama onları iade ettiğimiz yere yönlendirdik. Dr. Oetker lezzetine ve kalitesine güvendiğim, çocukluğumdan beri alışık olduğum bir marka. Hatta kardeşim bile öyle alışık ki, mozaik pasta yapacağında başka puding aldırmaz. Ben kabartma tozunu ve vanilini bile başka marka aldırmam. Öyle severiz.

Sadece Dr. Oetker gibi sevdiğimiz bir markaya bu ambalaj zafiyetini yakıştıramayıp, üzülmüştük. Şikayetmizden dolayı ambalajlarını iyileştireceklermiş. Ve bize bir hediye paketi göndermişler ki Dr. Oetker kalbimizi bir defa daha çaldı.

Şambali tatlısı, truffe, tiramisu yap, antep fıstıklı puding, damla sakızlı vanilin, ve sıcak çikolata göndermişler.

Benim gibi pasta yapmayı seven birine tarifler de göndermişler :)

Ve bir de teşekkür mektubu...

Olur da bu yazıyı görürlerse Dr. Oetker'e çok teşekkür ederim. Geri dönüşleri çok nazik ve son derece ilgili oldu. Tam da markadan beklediğim bir davranış.

Bu postu yazmışken en sevdiğim Dr. Oetker pudinginin ne olduğunu söylemeden de geçmeyeyim. Çikolatalı - Portakal Kabuklu Gourmet Puding'e ba-yı-lı-yo-rum. Küçükken annem çikolatalı pudinge portakal rendelerdi ondan olabilir. Çikolata ve portakal sevenler için nefis bir tat, tavsiye ederim. Pastaban kullandığımda krema ve dolgu malzemesi yerine sırf bu pudingi kullanıyorum, hafif ve leziz oluyor. Kaseye yaparkense kasenin içine iki tane eti kurabi bisküvisinden kırıyorum, ayıla bayıla yiyoruz :)

nazal dekonjestanım olmadan asla...

2011-01-28T17:16:00.000+02:00

Geleneksel sinüzit şenliklerim başladı, bitecek inşallah. İlaçları şifa niyetine {inanmak şart} içtim, bitti. Hala geçmesini umuyorum.

Bir de burun spreyim var ki o olmasaydı çıldırırdım herhalde. Burnum bir anda tıkanıyor ve ben hırçınlaşıyorum. Nefes alamıyorum, çarpıntı, çırpıntı... İki fıs yapınca evlere şenliğim.

Bu sinüsler hasta etmekten başka ne işe yarıyor kuzum?

Ah o alnıma vuran soğuk olmaz olaydı. Gözlerimi sağdan sola ağrısızca döndürebilirdim belki.

Belki başımı bile baykuşlar gibi 270 derece döndürebilirdim. Şimdi abarttım işte.

İyiyim, iyiyim... Bir şeyim kalmadı sayılır.

yani sen nutellayı seviyorsun diye nutellanın da seni sevmesi şart mı?

2011-01-16T20:27:00.006+02:00

Yoo şart değil.

Hatta sevmesin beni, yerleşmesin bedenime.

Almayacaktım ama çocukluğumdaki Çokokrem kavanozu gibi küçük kavanozda olanını görünce aldım.

Doyumluk değil, tadımlık.

Tahin pekmezin yerini tutmaz bence ama neyse...

annemin dolabından...

2011-01-11T20:30:00.002+02:00

Bugün annem kırmızı kaşe blazer ceketini giyip yanıma geldi. Annem yazdan beri 6 kilo verdi ve minyon olduğu için {evlendiğinde 47 kiloymuş :)} bayağı farkediliyor kilo verdiği. Şimdi ara sıra daha zayıfkenki kıyafetlerinin içine girip giremeyeceğini kontrol ediyor :) Bu sefer 27 sene öncesine gitmiş.

Ceket 38 bedenmiş, düğmesi daha ucundaydı ama bayağı içeri kaydırdık. Annem de seneler içinde kilo aldıkça içten dışa doğru kaydırmış düğmeyi. 38 beden deyince aklıma geldi, annemler eskiden 38 bedenden küçük kıyafet bulamazlarmış ve aldıklarını daraltırlarmış. Dedim ya annem 47 kiloymuş, beli bilezik kadarmış :)

Ver bakalım bir de ben giyeyim dedim ve sonuç budur;

Eteğimin üzerine bir ceket bulmak uzun zamandır aklımdaydı. Ceket elime geldi :)

Giymediği kıyafetleri hemen elden çıkaran annem senelerdir bu etek-ceket takımını nasıl saklamış bilmem. Sanırım çok sevmiş kırmızı ceketini. Ben de çok sevdim. Eteği ise arkadan yırtmaçlı, diz altı, dar kesim ve yüksek belli bir etek. Belli mi olur, belki birgün biraz tadilattan sonra onu da giyerim.

Sırtının bel hizasından başlayan ve omuz boyunca devam edip yine bel hizasında biten bir kumaş katı var. Cekete hava katıyor bu dikiş.

Ve çapa desenli düğmesine de bayıldım.

Bu kadar çok anlatınca anladım ki çok sevmşim :) İyi ki saklamışsın, teşekkür ederim anneciğim...

puf puf...

2011-01-04T13:05:00.001+02:00

Küpelerim puf puf...

Beyaz buluta pembe yağmur damlaları kondurdum.

Sabahlığım puf puf...

Antalya'ya henüz doğalgaz gelmedi ve bizim evin ısıtma sistemi klima. Bu yüzden benim üşümem engellemiyor. Annem sürekli üşüyüp büzüşüyorum, puanlı bataniyeme sımsıkı sarılıyorum diye battaniyemin kumaşının aynısından yapılmış bir Hello Kitty sabahlık aldı. Şimdi Leyla'nın pembe paltosu gibi sürekli üstümde olmasına bile karışmıyor, yeter ki üşümeyeyim :) Sabahlık olmaktan çıktı artık bu galiba.

Ev botlarım puf puf...

Ayaklarım da sıcaksa ısındım demektir.

Ders kitaplarım da puf puf... Ama onlar hiç pembe değiller, göstermeyeyim :)

çekilişleri severim, kazanan bensem daha çok severim...

2011-01-02T20:01:00.001+02:00

Sevgili Joey Potter yeni yıla girmeden bir çekiliş düzenlemişti.

Bilin bakalım kim kazandı? Tabiki ben :)

8 tane çok güzel güney kore filmim, 2 tane ojem ve simlerim, balıklı pembe saatim, bilekliğim ve küpem yeni yıldan önce hızlıca elime ulaştı.

Dvdlerimi henüz izlemedim ama denedim, herşey yolunda ;)

Hepsi için çok teşekkür ederim Joey Potter'a :)

çaylarım üşümesin diye...

2011-01-02T16:21:00.001+02:00

İki gündür dağlardaki karın soğuğu geldi buralara.

Bu soğukta içimi ısıtan 3 şey var;

1. Sevgilimin sesi
2. Hello Kitty sabahlığım
3. Sıcacık bir çay

Çaylarımız için annemin yoğun isteği üzerine bir çay kutusu boyadım. Önce mumla eskitme tekniğini kullanrak kutumu boyadım. Sonra güzel bir resim bulup dekupaj tutkalıyla yapıştırdım. Ve son olarak vernikledim ve kolayca bitiverdi.

Kutuyu yeterince sevip okşadıktan sonra demlik poşet çaylığımızın yanına koydum :)

Bu köşe kış köşesi, bu köşe çay köşesi...

*Nasıl yaptım: Kutuyu üstü beyaz ve eskitmesi pembe olarak boyamaya karar verdim. Ve ilk olarak kutuyu bir kat uçuk pembe ile boyadım. İlk kat boya kuruyunca eskitme yapacağım yerlere ve köşelere mum sürdüm. Buna mumla eskitme deniyor. Daha sonra kutunun asıl rengi olacak olan beyaz renkle içine ve dışına 2 kat boya uyguladım. Bu 2 kat boya kuruyunca mum sürdüğüm yerleri zımparaladım ve alttaki pembe boyaların görünmesini sağladım. Böylece kutumuz aşınmış ve eski bir görünüm aldı. Sonra beğendiğim bir resmi dekupaj tutkalıyla hava kabarcığı kalmayacak şekilde kutunun üzerine yapıştırdım. Ve son olarak 2 kat vernikledim. O da kuruyunca oldu da bitti. Kutumuz kullanıma hazır efendim :)

yeni yıl, yeni yıl, yeni yıl, yeni yıl sizlere mutlu olsun...

2010-12-31T20:16:00.006+02:00

Sevgilime ilk kargo ve yeniyıl kartımı yolladım. Kargom ulaştığı zaman o kuşun yerinde olmak istedim.

Evimizi süsledik.

Tırnaklarımı süslendim.

Aslında kendim bir yılbaşı kurabiyesi tarifini deneyecektim ama markette Dr.Oetker'in hazır karışımını görünce almadan edemedim. Yanında bir de süsleme glazürünü aldım.

Ve kurabiyeleri yaptım. Gingerbread adamlarım sevinçten halay çekiyorlar :)

Mis gibi airwick winter kokusu evi sardı. Kurabiyelerin yanına, tarçınlı çay eşlik etti.

Peçetelerimi kullanmazsam olmaz tabi.

Geyiklerimi yakama taktım, geyiğimiz bol olsun diye :)

Ağacımın altına, geyikli köşeme kurulacağım birazdan.

Ve şimdi sevgilimle konuştum :) E daha ne olsun.

Hepinizin yeni yılı kutlu olsun! İçinizden geçen tüm dilekler gerçek olsun!

Çoook mutlu, biten yıldan daha mutlu, pespembe bir yıl yaşamanız dileğiyle...

Sevgilerimle ;)

yanıyor mu yeşil ağacın lambası yar?..

2010-12-30T22:55:00.007+02:00

Geçen sene pembe bir ağacım olsun istemiştim ama bulduğum halde almadığım için pişman değilim. Klasik yeni yıl renklerinden vazgeçemedim.

Bu seneki ağacımızı daha çok sevdik. Nedeniyse süsleri tabi. İyi ki yapmışım :)

büyülü müyülü bir çay...

2010-12-24T20:48:00.005+02:00

Geçen gün markette bir anda gözüme Büyülü Bohça ismi çarpıverdi. Deneyeyim bakalım ne kadar büyülüymüş Büyülü Bohça Chai dedim. 4 tane daha çeşidi vardı ama içeriklerini şimdi hatırlayamadım.

Eve gelince hemen açtık, denedik. Önce paketinin kağıt değil de tül gibi olması dikkatimizi çekti. İpi paketin içinde ve çekip çıkarıyorsunuz. Pek bir janjanlı.

Aslında alırken beni cezbeden içeriğindeki rooibos oldu. Daha önce severek tükettiğim rooibos çayını uzun süredir raflarda göremiyordum.

Lezzetine gelecek olursak lohusa şerbetinin biraz daha az baharatlısı, kırmızı olmayanı diyebilirim. Kokusu bana direkt lohusa şerbetini çağrıştırdı. Sanırım bu kokuyu veren kakule, tarçın ve karabiber. Bu ara 2 kere lohusa şerbeti içtim ve farkettim ki ben lohusa şerbetini seviyormuşum. Sıcak sıcak, baharatlı ne güzel bir lezzet lohusa şerbeti :)

Sonuç olarak sevdim ben bu çayı. Umarım ömrü uzun olur.

I ♥ google earth...

2010-12-23T00:43:00.007+02:00

Durup durup sevgilimin yanına gidiyorum, geliyorum :) Gezip geliyorum 1249 hatta daha fazla uzağımı. Çok uğraştım ama hiç belli olmayan adresten buldum kışlayı. Bir kaç facebook grubundaki fotoğrafın ve kargocunun yardımı dokundu. İyi ki askerler fotoğraflarını yüklemişler o gruplara. Nerede yatıyor, nerede oturuyor görebiliyorum :) Yaa çok merak ediyorum ne yapayım.

Google earth çok sevdiğim bir aktivite. Evet aktivite :) Aynı heyecanla geziyorum senelerdir. Merak ettiğim yerlere gitmiş kadar oluyorum. Bazen kardeşimle okyanusta küçük adacıklar arıyoruz, hayat var mı bakıyoruz.

Ah bir de denizlere bakarken kıyıdan uzaklaştıkça paniklemesem, açık denizlerde o büyük balıklar çıkıp beni yutuvereceklermiş gibi, boğuluyormuşum gibi hissetmesem. "Şu karaltı balina olabilir mii", "kaç kaç kaç" nidalarım art arda sıralanıyor. Yalnızsam direkt çarpıya basıyorum. Kaşınıyorum ama. Amacım balık görmek, tabiki korkacağım. Hem yazın denizde arkadaşımla dubalarda sohbet ederken farkettim, yalnız değilmişim :)

Ve şimdi bir cesaret tek gözümü kapatıp gittiğim Ducie adasındayız. Güney pasifik okyanusunun göbeğinde iğne ucu gibi bir yer.

İşte böyleee. Hadi ben geri taburuma döneyim :)

seramik ağaç süslerim...

2010-12-17T15:29:00.000+02:00

Seramik ağaç süslerim bittii. Hatta uzun zaman oldu biteli ama bir türlü fotoğrafını çekememiştim.

Yeni yıla girmeden göstereyim artık değil mi :)

Bu sene düşündüğüm gibi süslerimi kendim yaptım. Şimdi bu mutlulukla süsleyebilirim ağacımı :)

Bobby_Helms - Jingle bell rock

düş, düşünce, düşününce...

2010-12-15T15:12:00.000+02:00

Ben buradan mum yaksam o soğuğu bastırır mı acaba? Ankara gibi soğuk değil dese de ben emin olamıyorum hissetmeden. Eğer üşürse düşüne, düşüne, çok yoğun düşünerek, üşümesini engelleyebilir miyim?

Ellerimi ısısına tutsam, O'nun da elleri ısınsa düşünce gücüyle.

Bir düş, bir düşünce işte.

Bugün birliğine teslim oldu. "Şimdi ne yapıyor acaba" diye düşünmekten kendimi alamıyorum.

Pinky'nin hava raporu...

2010-12-11T15:07:00.008+02:00

Dün geceden beri aralıklarla yağmur yağıyor ve bütün hafta yağmaya devam edecekmiş. Az önce güneş açtı ama yağmur hala ince ince devam ediyordu. Fotoğraf az önce çekildi.

Bu havalarda en cici ev kıyafetlerimi giyip film seyretmeyi, kitap okumayı, battaniyeye sıkı sıkı sarılmayı seviyorum.

Sizin oralarda hava nasıl, kar yağdı mı, yerlerde birikti mi?

Ben neredeyse çeyrek asırlık hayatımda toplasan 5 kere kar görmemişimdir. Eğer bu aralar karla oynar, keyiflenirseniz benim için de oynayın olur mu? Keyfiniz yerinde olsun.

Ve sokakta yaşayan hayvanlarımız için biraz yiyecek ve bir kap su koyup, suyun içine donmaması için birkaç damla yağ damlatmayı unutmazsanız sevinirim.

Mutlu haftasonları (*^_^)

beklenen gün geldi çattı...

2010-12-10T23:56:00.008+02:00

Sevgilimin askerlik durumu belli oldu artık. Erzurum Palandöken'de kısa dönem askerlik yapacak.

Bildiğiniz üzere karlı, kışlı, soğuk bir memleket Erzurum. İkimiz de orada hiç bulunmadık, iklimini yaşamadık, bilmiyoruz. Sevgilim yaşayacak, ben de anlattıklarından yaşadıklarını hissetmeye çalışacağım. Küçülsem, parmak kız olsam, cebinde taşısa beni keşke :)

Allah kolaylık versin, güç versin sevgilime ve tüm askerlere. Herkes hayırlısıyla görevini yapsın ve sağlıklıca dönsün evine inşallah.

*Görsel şuradan alınmıştır.

you can't catch me, i'm the gingerbread man...

2010-12-08T18:08:00.004+02:00

Ağacımın süslerini yaparken neden küçüğünü kolye yapmayayım diye düşündüm ve hemen minik bir gingerbread man yaptım. Aslında hep ağaç süsü ve kolye ucu niyetine şeyler yaptım. Bakalım, bittikçe göstereceğim.

Kolyem hazır, süslemelerim de yakında başlar. Cıvıl cıvıl dekorasyonları, heyecanı yeter bu zamanların. Tek burukluğu sevgilimin yeni yılda asker olacak olması. Güzel düşünelim, güzel olsun （*＾-＾）

Mindi Abair - Gingerbread Man

Zenit ve Lubitel...

2010-12-08T14:08:00.001+02:00

Bugün dayımın fotoğraf makinelerini göstereceğim size. Fotoğraf çekmeyi çok severmiş dayım. Şimdi yaşasaydı bu teknoloji aklını alırdı eminim.

Anneannem makineleri bize getirdiğinde çok mutlu olmuştum. Hala mutluyum ama kardeşimle paylaşamıyoruz. İkimizde zaman makinesiyle geleceğe gitmiş insanlar gibi inceliyoruz makineleri :)

Bu Zenit 122,

Ve bu da Lubitel 166 B.

Bu makine tepeden bakmalı bir makine. Hani eski Türk filmlerindeki gibi :)

Tepeden bakınca görüntü işte böyle.

Şimdi ben bu makineleri kullanmak istiyorum ama nasıl kullanacağımı, ne tür film almam gerektiğini bilmiyorum. Hem hala film satılıyor mu acaba? Bir fotoğrafçıya gitmeyeli seneler oldu. Hatta fotoğraf bastırmayı bile unutmuştuk ama Teknosa fotolab kampanyalarıyla hatırlattı.

Şimdi tek isteğim makinelerimizi kullanabilmek, güzel fotoğraflar çekebilmek. Makinenin kokusunu burnumda hissetmek. Gerçekten Zenit'in çok belirgin demir, deri kılıf karışık bir kokusu var.

İşte böyle anlayan, bilen, kullanan varsa ve birkaç bilgi verirse sevinirim :)

aslında kısaca bahsedecektim...

2010-12-08T00:35:00.001+02:00

Çok güzel, çok şirin bir diziyi izledim, bitirdim. Dizi dediysem bizimkiler gibi yüz küsür bölüm değil, 16 bölüm ve her biri bir saat. Hiç bitmesin istedim. Kaç gündür her boş vaktimde kendimi dizi izlerken buldum.

Dizi dizi deyip duruyorum, adını yazmıyorum. Dizinin adı Personal Taste. Lee Min-Ho ve Son Ye-Jin adlı oyuncular esas oğlan ve esas kızı canlandırıyor. Son Ye-jin'i daha önce A Moment to Remember adlı filmden hatırladığımı ve o filmi çok beğendiğimi belirtmeden geçmeyeyim.

Şimdi ben ne desem spoiler olur. Kısaca romantik-komedi diyebiliriz. Aşk, entrika, yanlış anlaşılmalar, sevenleri ayırmalar... Hepsi bu dizide :p

Uzun süredir Kore sinemasına merak sardım Seyhan sayesinde. Bu diziyi de O'nun şu postundan hemen sonra izlemeye başladım. Kore sinemasına ilgim kaç sene önce Trt sayesinde olmuştu ama Seyhan tavsiyeleriyle devamını getirmemi sağladı. Teşekkürü bir borç bilirim :)

Trt'de ne izlediğime gelecek olursak belki siz de rast gelmişsinizdir, Saraydaki Mücevher adında geleneksel Kore kültürünü, mutfağını, tıbbını ve saray hayatını anlatan bir diziyi izliyordum severek. Kore kültürü işte o zaman ilgimi çekmeye başlamıştı. Şimdi Uzak Doğu'yu hepten merak ediyorum.

Ayrıca izlediğim bir sürü filmden sonra söyleyebilirimki drama konusunda gerçekten çok başarılılar. Tavsiye ederim, kaçarım :)

ben bugün...

2010-11-30T17:18:00.005+02:00

Fotoğrafların arkasına tarihlerini yazdım.

Yaz anılarımın hepsini sırasıyla dizdim albüme, bakıp bakıp iç geçirdim. {Anı dondurmak güzel şey}

Yeni gezilerin hayalini kurdum.

Bir büyük poşet balık krakere hücum ettim ara öğün niyetine ama yok canım mümkün değilmiş hepsini yemem, ilk çeyrekte pes ettim.

Güzel eller gördüm, tiyatro izledim.

Odamın tozunu attırdım.

Arada gaipten sesler duydum adımı çağıran O_o

Ve sabahtan şu saate kadar şurayı dinledim, güzel sesler duydum.

Şimdi gidip elmalı turta yapmalıyım. Ayh bu evin işi hiç bitmiyor :P {Laf söyledi balkabağı}

su yeşili ve açık mavi ojelerim...

2010-11-24T13:24:00.001+02:00

Ben bu ara oje karıştırmaya da merak sardım. Burada bulamadığım renkleri kendim yaptım.

Tamam o bildiğimiz markaların renklerinin aynısı olmadı ama tam istediğim gibi bir su yeşili elde ettim. Fotoğraflarda tonu biraz açık bile çıkmış.

Tek yapmam gereken koyu kıvamlı bir beyaz ve bir yeşil oje almak oldu. Sonra onun içine 4-5 damla mavi, 10 damla yeşil ekledim. Oldu güzel bir su yeşili.

Aynı şekilde daha önce mavi de yapmıştım. Hani iki post aşağıdaki ojem. Bunda da yine beyaza 4-5 damla lacivert damlattım, çok şirin bir mavi elde ettim.

Bunlar da yanyana gelmiş halleri.

Ayrıca bu lacivertte kendi başına çok güzel bir renk. Geçen kış çoğunukla bunu ve siyahını kullandım.

Yapımda emeği geçen Alix Avien 217 (yeşil) ve Alix Avien 163 (lacivert) 'e çok teşekkür ediyorum :)

mini mini bir mim donmuştu, pencereme konmuştu...

2010-11-23T14:20:00.003+02:00

Sevgili Unicorn mimlemiş beni. Tekrar teşekkür ederim, çok sevdim bu mimi :) Uzun süredir böyle sorulu cevaplı bir mim almamıştım.

Yaparken düşündüm, taşındım, birazda kaşındım. Bakalım ne cevaplar vermişim.

1-En sevdiğiniz kelime : Sevgilim.

2-Nefret ettiğiniz kelime : Turanj, oranj.

3-Ne sizi heyecanlandırır? : İşaretler ve mucizeler.

4-Heyecanınızı ne öldürür? : Heyecanıma ortak olunmaması veya heyecanımın anlaşılmaması.

5-En sevdiğiniz ses : Doğanın sesleri.

6-Nefret ettiğiniz ses : Fren sesi, ambulans sesi, düşen bir şeyin sesi, kalabalık ortamlardaki uğultular, bağırışmalar.

7-Hangi mesleği yapmak istemezsiniz? : Madencilik. (Allah kolaylık versin, sabır versin madencilere)

8-Hangi doğal yeteneğe sahip olmayı isterdiniz? : Uçmak isterdim, rüyalarımdaki gibi kollarımı kurbağa yüzer gibi yaparak uçmak isterdim.

9-Kendiniz olmasaydınız kim olmak isterdiniz? : Dünyaca tanınan süper yetenekli bir sanatçı. Ama biraz aç gözlü bir sanatçı. Sanatın her dalından anlıyor :)

10-Nerede yaşamak isterdiniz? : Anguilla adasında.

11-En önemli kusurunuz : Böyle adlandırmayı sevmiyorum ama sakarlığım. Biraz tezcanlıyım.

12-Size en fazla keyif veren kötü huyunuz : Zaman zaman çıkagelen tatlı düşkünlüğüm. Yerken iyi ama :)

13-Kahramanınız kim? : Mustafa Kemal Atatürk.

14-En çok kullandığınız kötü kelime : Ne bileyim. (Böyle söylediğimde bana umursamazca davranıyormuşum gibi geliyor,kızıyorum kendime.)

15-Şu anki ruh haliniz : Cevabı dört kere değiştirdikten sonra diyebilirimki, gel-gitli yani değişken.

16-Hayat felsefenizi hangi slogan özetler : Anı kaçırma ve anı yaşa.

17-Mutluluk rüyanız : Sevdiklerim etrafımdayken bulutların üstünde gibi mutlu ve huzurlu bir hayat.

18-Sizce mutsuzluğun tanımı : Yolunda gitmeyen işler ve hayalkırıklıkları.

19-Nasıl ölmek isterdiniz? : Acısız, kansız, silahsız, huzurla.

20-Öldüğünüz zaman cennete giderseniz Allah'ın size ne söylemesini istersiniz? : Ooo Pinky hanımlar da gelmişler, hoşgelmişler. Kanatlarınız size çok yakışmış :) Yazlığınız sağda, kışlığınız solda. Aileniz ve sevdikleriniz arkanızda. Kameraya gülümseyiin.

Eveet, bu kadarmış.

Şimdi gelelim benim mimlediğim bloglara.

Pofidik Şekerim
Tibet Diyarı
Seyhandan

Sizi mimledim, kolay gelsin :)

yapımı devam eden seramik ağaç süslerim...

2010-11-22T11:11:00.005+02:00

Geçtiğimiz yılbaşından sonra kendi süsümü kendim yapmaya karar vermiştim ama keçeden yapmak istemiştim. İnternetten istediğim keçeler gelmedi, burada hayalimdeki
renkleri bulamadım vs. derken yapma isteğim bayağı bir sekteye uğramıştı.

Amma velakin bu seramik hamurunu elime alınca seramikten süsler yapmak geldi aklıma. Ve şöyle şeyler çıktı ortaya. Tabi bunlar ham halleri. Kurudular ve boyanmayı bekliyorlar.

Ben bu şekilleri şablon kağıtlar kesip, hamurun üzerine şablonu koyup, bıçakla hamuru keserek elde ettim. Çok zor olmadı ama bu şekillerde kurabiye kalıpları olsaydı tıkır tıkır oluverirdi.

Boyama kısmı daha zevkli olacak sanırım. Boyayıp göreceğiz :)

Arada da 1 fincan, 2 gül, 2 pötibör bisküvi, 1 kitabım oldu aksesuar yapmalık. Nasıl sevdim ben bu işiii :)

Not: Söylemeyi unutmuşum, seramik hamurum şunun aynısı. Havayla kuruyor. Yaparken hafif ıslatılıp kuruması engellenebiliyor. Çok kullanışlı.

işte geldim buradayım...

2010-11-21T18:27:00.008+02:00

Aslında hep buradaydım.

Sevgilim buradayken çok fazla internete giremedim ve gidişiyle bir rehavet çöktü üstüme, yazamadım. Ama buradayım yani hayattayım.

Uzun süre kendi bloguma girmeyince ne diyeceğimi bilemedim :) Durun ben ısınma turları atadurayım iki ileri bir geri.

Fotoğrafın konuyla alakasına gelirsek bir alakası yok :) Her zamanki hali. En çok cupcake ve kurdela çizmeyi sevdiğimi anladım. Hatta bu fotoğraftakinin baş parmağı sabit kalırken, diğerlerinin pembe olması daha güzel oluyor. ♥Pembe gönlüm sende♥

Öyle işte.

Ojem renkli, içim biraz siyah-beyaz.

Ama çok şeker işlerle uğraşıyorum, hamurlar filan.

Pek yakında ;)

şimdi hazırlık, yarın gezmece tozmaca...

2010-11-06T14:36:00.007+02:00

Yirmi gün sonra (yook yok olmaz maç var), iki hafta sonra (yok canım daha erken de olabilir) iki gün sonra derkeen, sevgilim yarın sabah buraya geliyor :)

Bir anda oldu bitti plan yapıldı.

Ve evin altından girdik üstünden çıktık. Daha kaldırılmamış olan yazlıkların bir kısmını {daha içimizde yazlık, üstümüzde hırka türünde giyiniyoruz}, deniz takım taklavatlarını bir çırpıda kaldırdım {bikinilere, peştemallere veda demek bu}, sonra hoop bir temizlik, bir lavanta kokulu sular seller derken, daha şimdi bir mola verip oturabildim bir göz gezdireyim diye.

Bu tatlı tatlı uyuyan kedi fotoğrafı, sevgilimin bir önceki gelişindeki Kaleiçi gezimizden..

Birazdan çıkıp unuttuklarımı almam, mis kokulu kurabiyeler yapmam, olmadı sarma sarmam gerekiyor.

Ve asıl konu, bu ziyaretin sebebi sevgilimin askere gidecek olması. Daha 1,5 - 2 ay var ama ikimiz için de en uygun zaman buydu. Hem hava da çok güzel, tam gezmelik :) Yani işte güneş çok yakıcı, gölgeler serin. Sevgiliye valiz hazırlanırken yardımcı olmak adına çelişkili cümleler kurmamın sebebi budur.

Biraz gezeceğiz ama önce nerelere gitsek sorusuna cevap bulmamız lazım. Buralardayım ben yine :)

remember remember the fifth of november...

2010-11-05T15:35:00.005+02:00

İzlediğim en etkileyici filmdir V for Vendetta. Ve tabiki en sevdiğim filmler listesinin başındadır. Başarılı hikayesi ve oyunculuğuyla izlediğim ilk anda gönlümde taht kurmuştu.

V for Vendetta aslında Alan Moore'un yazdığı bir çizgi roman. Hikayenin çıkış noktası Guy Fawkes’un 5 Kasım 1605′de parlamento binasını barutla havaya uçurma girişimine dayanmaktadır. Girişim çünkü Guy Fawkes eylemini gerçekleştiremeden yakalanmış ve asılarak idam edilmiştir. Kahramanımız V, Guy Fawkes maskesi takan eski bir savaş kurbanıdır ve Guy Fawkes'in yarım kalan işini tamamlayacak yani intikamı alacaktır.

Zaman ve mekandan bahsedecek olursak, film geleceğin totaliter İngiltere'sinde geçmektedir.

Ve filmde konudan sonra beni asıl etkileyen Hugo Weaving hem oyunculuğu, hem de büyüleyici sesi ve mükemmel ingiliz aksanıyla V'ye şahane bir şekilde can verişidir. Henüz izlemediyseniz ve izlemeyi düşünüyorsanız kesinlikle orjinal haliyle dublajsız olarak izlemenizi tavsiye ederim.

"remember remember the fifth of november. the gun powder treason and plot. i know of no reason why the gunpowder treason should ever be forgot" -V-

voilà!

ödül aldım...

2010-11-03T19:13:00.002+02:00

Çok sevgili Unicorn bana bir ödül göndermişti geçtiğimiz hafta. Çok mutlu oldum. Tekrar çok teşekkür ederiyorum bana da bir ödül verdiği için :)

Ödülün kuralı gereği şimdi benim de 15 kişiye bu ödülü vermem gerekiyor. Ödül verilmesi gereken kişi sayısını arttırmışlar bu sefer sağolsunlar ama yine de sevdiğim blogları 15 kişiye indirmem çok zor. Bu yüzden bu ödülü beni okuyan herkese veriyorum :)

Beni okuyan, takip eden herkese sonsuz sevgiler...

ben yapmadım bilinçaltım yaptı...

2010-11-03T12:13:00.005+02:00

Neyi mi?

Pembe gökyüzünü elbette. Çünkü herşey kendiliğinden gelişti.

Şimdi ben böyle bir kolye yaptım. Zamanlamasını kolye kendi yaptı.

Uzun zaman önce havayla temas edince kuruyan bir seramik hamuru almıştım. Bir şeyler yapmaya fırsatım olmamıştı ama geçen gün ilk defa elime aldım, oynadım oynadım, kuruyunca azıcık ıslatıp yine oynadım çocuk gibi, oyun hamuru oynar gibi. Çok güzel bir şeymiş. İnsan neler neler yapar isteyince.

Bir de böyle güzel bir boğaz manzarası satın almıştım :) Kafamda bir şimşek çaktı ikisini birleştirdi. Şimşekler hep ayırmazmış ortadan ikiye ↯

Seramik kuruduktan sonra akrilik boyayla boyadım. Sonra vernikledim ve o da kuruyunca kalbimi boğaza arka fon yaparak kolyemi tamamladım.

♥Çok sevdim ben bu işi.

İstanbul pembe kalbimde, ♥kalbim♥ İstanbul'da. Gerçekten...

*Kalbim gizli özne ;)

büyük konuşma Pinky...

2010-10-30T17:48:00.002+03:00

Çok fazla değil daha 1 ay önce oxford pabuçlar giydiğimde gözüme kötü gözüküyordu. Hem bileklerim içinde yüzüyor gibi görünüyordu, hem de topuksuzdu gördüklerim. Ayakkabı, bot, çizme alırken benim için ilk kriter ayakkabının bileğimi sarmasıdır, bu yüzden çok zor alışveriş yaparım.

Neyse efendim bunları görünce bir de topuklusunu görünce bir deneyeyim dedim ve çok hoşuma gitti. İlk defa kahverengi ayakkabılarım oldu çünkü kahverengi giymeyi pek sevmem. Ama ayakkabı ve çantayı kullanıyorum şimdi. Alıştım sanırım :)

Sonra çantayı gördüm. Çantayı ilk gördüğümde almadığıma pişman oldum çünkü hemen satılmış, kalmamıştı ama vitrindekini bana verdiler kendiliğinden. İstesem çıkartmazlardı haa.

Demek ki neymiş giymem, etmem diye büyük konuşmuyormuşuz :) Gün gelir hoşumuza gidebilirmiş. Zevkler değişiyor sanırım.

Meraklısına;
Ayakkabı: Flo - Tracy Co.
Çanta: Zara
Yüzük: Salı pazarı

bir fincan cupcake çizsem...

2010-10-26T14:26:00.002+03:00

Ben yine kendime bir güzellik yaptım, mutlu oldum.

Öncelikle belirteyim çok iddialı değilim bu konuda. Eğitimini almadım sonuçta ama çok isterdim profesyonelce bu işle uğraşmayı. Şimdi sadece diğer hobilerimde olduğu gibi zevk için yapıyorum ve çok keyif alıyorum. Bu ikinci yaptığım yağlı boya tablom. Baktıkça mutlu oluyorum. Çok sevimli gözüküyor gözüme :) Ben yaratmadım ve yine yabancı bir ressamın tablosundan kopya çektim ve biraz renklerini değiştirdim.

Hatalarım vardır mutlaka, görüyorum bakınca bir şeyler hatta fotoğraf çekince daha belirgin görüyorum ama bunlar acemilik imzam olsun :) Bir yönetmen "imza niteliğinde bilerek bıraktım o hataları" demişti, şaka mı gerçek mi bilemeyeceğim.

Benimki gerçek :)

istatistiki bilgilere göre...

2010-10-11T22:35:00.003+03:00

Pamuk prensimiz Tibet'in anneciği güzel bir mim yollamış bana. Blogger'ın yeni hizmeti olan İstatistik bölümünden en çok okunan 5 postumuzu bulup, kısaca yorumluyoruz. Merakla kendi istatistiklerimi kontrol edip yayınlıyorum hemencecik.

İlk 5'im şöyle efendim;

1- gittikçe artan Jane Austen hayranlığım... : Hayranım işte o döneme, bu kadına, yaşadığı dönemdeki aşklara. Bu postu arayanların %90'ı dünyanın çeşitli ülkelerinden geliyorlar ve uyarlanan filmlerin resimlerini ararken beni buluyorlar. Jane Austen sevenleri görünce seviniyorum.

2- bir ağlarım, bir gülerim... : Bu postum da bir film postu ve yine beni resim ararken bulmuşlar. Bir gülüp, bir ağlayıp ve bir şaşırdığım 3 filmden bahsetmişim. Son iki film en çok sevdiğim filmler arasında.

3- yoksa sen o kağıtları çöpe mi atıyorsun?... : Ruhuma Derya Baykal girmiş ve atmamışım fiyat etiketlerini. Şimdi her kitabımın arası püskül püskül. Seviyorum püsküllerimi, ayraçlarımı.

4- ağrıdı dişim nanay, çok içmişim nanay... : Çok şekerli yemeyin, asitli şeyler içmeyin. Hem dişinize hem de bedeninize zarar ;) Diş tedavileri zor iş yahu. İğneyle kuyu kazmıştı resmen doktorum.

5- sırtımızda tarantula besleyelim... : Burada bahsettiğim tişörtten yaparsak oyuncak bir tarantula şart tabi :) Daha gerçekçi olur.

Eveet benim en çok ziyaret edilen 5 postum bunlardı. Bakalım Seyhan, Görkem ve Pofiş'in ilk 5'i neymiş. Sobee...

Peki biz nasıl yapacağız bu mimi derseniz şöyle anlatayım. Önce İstatistikler bölümüne giriyorsunuz. Sonra ön izleme bölümünden TÜMÜ seçeneğini tıklıyorsunuz. Hemen aşağıda en çok ziyaret edilen 5 postunuzu göreceksiniz. Hıh, işte onları biz de görelim bakalım :)

Lezzetli görünümüyle damaklara şenlik temsili istatistik pastasının kaynağı şurasıdır tık tık...

severek yediğim tek balık...

2010-10-11T20:45:00.001+03:00

Balık severim ama 'ah bir balık olsa da yesem' demem. Zaten ölmüş balıklarla göz göze gelerek {brrr} yiyemiyorum. İlla yemem gerekirse kafa tarafına bakmamaya çalışırım. Tamamen duygusal.

Ama balık krakerleri hiç korkmadan yiyebilirim. Yerken 3-5 yaşında bir Pinky oluveririm. Fakat hemen ağzıma atıp çatır çutur yemem. Önce dişlerimle yatay olarak ikiye ayırırım, öyle yerim :D Bunu yapan çok insan olduğunu düşünüyorum. Hatta baktım facebookta grup bile açmışlar.

Aynı yatay dişleme işlemini çubuk krakere ve hatta havuca da yaparım. Havucun ortasında kalan tatlı bölümü tek başına yerim. Çocukluk alışkanlığı işte.

Siz nasıl yersiniz çok merak ettim :)

kuşum uçtu...

2010-10-09T21:49:00.004+03:00

Kuşum hiçbir sebep yokken hasta oldu. Ne cereyanda kaldı, ne de başka bir şey.

Aslında hasta olmadan bir gün önce çok yüksek sesle ötmüştü. Hani Marmara'da deprem olduğu gün. Acaba diyorum ses telleri var mıdır ki kuşların iltihaplansın ve hasta etsin.

Ve sonra hızla ilerledi durgunluğu. Kanatlılarla ilgilenen bir veteriner yok burada. Ve petshop sahipleri sadece satıyorlar, anlamıyorlar sağlık sorunlarından.

Ve kuşum uçtu gitti :(

Çok çok çok üzgünüm. Her giden kuşumun ardından başka bir kuşu sevemeyeceğimi söylerdim ama yine de canım gibi sevdim hepsini. Yine aynı şey. Annem yine 'bu eve hamamböceği bile almam' diyor. Haklı. Çok alışıyoruz yeni bir canın nefesine, varlığına.

Yine sokaktaki kuşları gördüğümde bile ağlamaklı oluyorum ama geçecek.

Kuş cenneti var mıdır?

sulu bir gün...

2010-10-03T12:03:00.003+03:00

Dün sabah denizde yüzdük, öğleden sonra Düden Şelalesi'nde akan suların rüzgarıyla serinledik, akşam su dansını seyrettik. Çok sulu bir gün oldu. Peki biz bunları neden yaptık. Bu yaz evlenen kuzenim ve kayınvalidesi kuzenimin işi dolayısıyla buraya geldiler, onlarla gezdik, dolaştık.

Burası şelalenin dökülen kısmının yanı ve su dümdüz. Ve şahane bir rengi var. Yasak tabi ama suya girmemek için insan kendini zor tutuyor.

Yürüdüğümüz yolda hop oradan hop buradan geçen sular belli yerlerde birleşiyordu.

Su bazı yerlerde köpük köpüktü,

Bazı yerlerde pürüzsüzdü.

Yani sonuç olarak ben yazla yüzerek vedalaştım, sonbaharla uzlaştım.

love love lavanta...

2010-10-01T17:25:00.005+03:00

♥ Kokusuna bayılırım. Nerede lavantalı bir ürün görsem itinayla koklarım.

İstanbul 07/10

♥ Rengine bayılırım. Ne uyumlu renkleri var.

İstanbul 07/10

♥ Güzelliğine hayranım. Beni sakinleştiriyor, dinginleştiriyor.

Antalya 10/10

♥ Ve içimden Lovefool'u söylemeye başladım;

oy pigletim pigletim...

2010-10-01T15:18:00.003+03:00

Oyuncağım, yumurcağım o benim. Korkmadığım palyaçom.

hanimiş benim davşanım, hanimiş benim sincabım...

2010-09-30T22:03:00.001+03:00

İşte karşınızda benim Jumbom. Türü itibariyle jumbo olduğu için Jumbo koyduk oğluşumuzun adını. İngiliz bilim adamları yememiş içmemiş muhabbet kuşununun genetiğiyle oynamış. Kanat genişliğini daha büyütmüş, göğüs kafesini daha genişletmiş, boyunu daha uzatmış bilmem ne. Velhasılı kelam bizim kuş rambo olcak büyüyünce. Tontişim daha çok küçük, sırtındaki tüyler yeni çıkıyor.

Nasıl yaramaz, nasıl cambaz...

Biraz da şizofrenik. Çünkü kendini yarasa zannediyor. Genetiğiyle oynandığının şu anki en belirgin kanıtı.

Günün yarısı tek yaptığı şekil bu;

Bu şekilde sabit durmuyor, ters ters inip çıkıyor.

Haa bir de tek ayağı havada sırtüstü yatmaya çalışması var. Ters yatıp bakıyor etrafa. Sanırım dünyayı tersinden görmeyi seviyor. Deli işte :)

Ama çok tatlııı...

var mı internetten öte, varsa sen söyle...

2010-09-21T12:59:00.002+03:00

Kaç gündür modemle ilgini abidik gubidik bir problem yaşamamızdan dolayı internete giremedim. Ne zor ihtiyaç anında internete girememek. Çok alışmışız, çok. İnternet aileden biri gibi. Hani evden uzakta olsak bu kadar problem olmaz ama evde olup, bakılması gereken şeyler olunca olmuyor.

Şimdi gelelim haberlere sayın seyirciler.

Pamuk kuşumun yem yeme problemi vardı geldiğinden beri. Ağzına yemi alıp yiyormuş gibi yapıyordu. Ben elimden yediriyordum ama çıkarıyordu. Bol bol su içiyordu ve dolayısıyla beslenemiyordu. Bu hali bizi üzünce annesinin yanına götürdük. Annesi ağzından beslemiş ama bizimki yine yiyememiş, çıkarmış. Kuşçu da bir anlam veremedi bu duruma. Ne yazık ki kuşlarla ilgilenen bir veteriner de yok. Halbuki yemek yememesine rağmen enerjisi yerinde bir kuştu ama açlıktan vik vik sesler çıkarıyordu. Pamuğum benim :( Artık anne ve babasıyla beraber yaşayacak, mutlu olur, yemini yer umarım. Kuşçu bize başka bir kuş vermeyi teklif etti. Bekliyoruz yeni gelecek bebişleri.

Dün denizdeyken güneşin etrafında gökkuşağı gördüm. İlk defa yağmur olmamasına rağmen bir gökkuşağı gördüm. Sevinçliyim her gökkuşağı gördüğümde olduğum gibi.

Tırnağımda bir cupcake gördüm. Ne zevkli birşeymiş nail art dedim. Kendim yaptım, kendim eğlendim.

Ve nihayet blog temamı değiştirebildim :) Mutluyum.

Ve biraz yorgunum. Bahar yorgunluğu olabilir. Yüzme yorgunluğu veya klima yorgunluğu da olabilir. Tam olarak kestiremiyorum.

Tekrar görüşünceye dek esen kalın. Şarkısız kalmayın.

profesyonel denizkızı...

2010-09-15T23:45:00.003+03:00

Vücudum metamorfoz geçirmeye başladı. Suya hiç olmadığım kadar uyum gösterdim bu sene. Öyle ki artık yüzerken istem dışı kapatamadığım gözlerim artık acımıyor. Ellerim hiç buruşmuyor. Hangi stil yüzersem yüzeyim kafamı hiç sudan çıkartmıyorum. Daha doğrusu çıkartmak istemiyorum çünkü suyun altı daha güzel gelmeye başladı. O turkuaz gördüğüm en güzel turkuaz. Artık daha güzel denizkızı taklidi yapıyorum. Ciğerlerim de gelişti, nefesimi 8-10 kulaç tutabiliyorum. Kondisyon mikemmel. Şimdi tam bu esnada yaz bitmese. Ben evrim geçirsem, kuyruğum çıksa :)

Geçenlerde ben denizdeki dubaların ipinde oturup dinlenirken, çok uzaklardan gelip çok uzaklara giden yaşlı amcaya bir çift sözüm olacak.

Sen kendini Behlül mü zannediyorsun bey amca? Peheey eski yüzücülerden kim kaldı? Bi sen bi ben :) Nasıl bir azimle kelebek yüzüyorsun yahu. O kadar çok yüzdün ki vallahi ödüm koptu sana bir şey olacakta kurtaramayacağım diye. Seni kıyıya nasıl götüreceğimi düşünürken buldum kendimi. Öff vallahi balina görsem bu kadar tırsardım. Öfleye pöfleye de olsa o nasıl bir yüzüştür, nasıl bir enerjidir o yaşta? Maşallah diyeyim bari. Aklıma geldin işte gece gece. Umarım senin yaşına geldiğimde benim de hakkımda böyle düşünürler. Teyze eskiden profesyonel yüzücüydü herhalde derler :)

Ben teyze olacağım değil mi? Peki yine pembe fiyonklu bir bikinim olacak mı?

Ben doğalı 24 yaz geçmiş. Peki kaç yaz daha geçmesi lazım benim denize doymam için?

İşte yaz sonu psikolojime büründüm ben yine. Son anların tadını olabildiğince güzel bir şekilde çıkarmaya çalışıyorum. Kışlık hiçbir şey görmek istemiyorum. Hepsi bu anlar bitmesin diye. Ben tembel bir koala gibi bir dubaya tutunmuşken, tatlı bir esinti ılık ılık yüzüme vursun diye.